الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 6
باب لبس الخزّ ( 3685 ) 1 - عليّ بن إبراهيم ، عن أبيه ، عن حمّاد بن عيسى ، عن حريز ، عن زرارة قال : خرج أبو جعفر عليه السّلام يصلّي على بعض أطفالهم و عليه جبّة خزّ صفراء و مطرف خزّ أصفر . ( 3686 ) 3 - أبو عليّ الأشعريّ ، عن محمّد بن عبد الجبّار ، عن صفوان بن يحيى ، عن عبد الرحمن بن الحجّاج قال : سأل أبا عبد اللّه عليه السّلام رجل و أنا عنده عن جلود الخزّ . فقال : ليس بها بأس . فقال الرّجل : جعلت فداك إنّها في بلادي و إنّما هي كلاب تخرج من الماء . فقال أبو عبد اللّه عليه السّلام : إذا خرجت من الماء تعيش خارجة من الماء ؟ فقال الرّجل : لا . قال : فلا بأس . لباس خز * ( 3685 ) * 1 - ابو جعفر باقر - عليه السلام - به گورستان آمد و بر كودكى از خاندان خود نماز خواند . آن سرور ، جامهء خزى بر دوش گرفته بود كه دو طرف آن حاشيهء الوان داشت و برروى آن جبه زردى از خز پوشيده بود . * ( 3686 ) * 3 - من حضور ابو عبد اللّه صادق ( ع ) بودم ، يك نفر پرسيد : پوست خز چه صورت دارد ؟ ابو عبد اللّه گفت : مانعى ندارد . آن مرد گفت : قربانت بشوم . اين حيوان در سرزمين ما زندگى مىكند ، حيوانى است شبيه سگ كه از آب خارج مىشود و آنرا صيد مىكنند . ابو عبد اللّه گفت : اگر از آب خارج شود ، در خارج آب زندگى مىكند ؟ آن مرد گفت : نه . ابو عبد اللّه گفت : مانعى ندارد . شرح : اين حيوان به نامهاى « قندس » ، « بيدستر » و « سگ آبى » شهرت دارد . عربها ، به خاطر پوست نرم و لطيف آن ، نام خز و مخمل برآن نهادهاند . اين حيوان از دوزيستان است كه هم در آب زندگى مىكند و هم در خشكى . در آب از كرم و ماهى كوچك و آرد دريائى تغذيه مىكند ، و در خشكى از پوست و ميوهء