و هول روز قيامت . دوم براى فراق دوستان .
3 - در كتاب : قرب الاسناد از ابن بكير روايت مىكند كه گفت : به امام جعفر صادق گفتم : اين طور شنيدم كه امام حسن پياده بيست حج بجاى آورده است ؟
فرمود : آرى ، حسن بن على پياده حج بجاى مياورد ، در صورتى كه محمل و هودجها همراه او بود . و . . .
4 - در كتاب : خصال از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود :
يكوقت مردى به عثمان كه بر در مسجد نشسته بود برخورد و از عثمان چيزى تقاضا كرد . عثمان دستور داد : مبلغ پنج درهم به وى دادند . وى به عثمان گفت :
مرا نزد شخصى راهنمائى كن ( كه بذل و بخشش بيشترى داشته باشد ) عثمان گفت :
نزد آن جوانانى كه مىبينى برو ، آنگاه بدست خود به امام حسن و امام حسين و عبد اللَّه جعفر اشاره كرد كه در يك ناحيهء مسجد نشسته بودند .
آن مرد متوجه ايشان شد و بر آنان سلام كرد ، آنگاه از ايشان تقاضاى چيزى نمود . امام حسن به وى فرمود : سؤال نمودن جايز نيست مگر براى يكى از سه امر : ديه و خونى كه انسان از عهدهء آن بر نيايد . 2 - قرضى كه سنگين باشد . 3 - فقر و تهيدستى كه انسان را ناچار نمايد ، اكنون تو براى كداميك از اين سه موضوع سؤال ميكنى ؟ گفت : براى يكى از اين سه صورت .
امام حسن مجتبى دستور داد تا پنجاه اشرفى به وى دادند . امام حسين دستور داد تا چهل و نه اشرفى به او پرداختند . عبد اللَّه جعفر دستور داد تا چهل و هشت اشرفى به وى دادند « 1 »
هامش
( 1 ) مترجم گويد : در اينكه امام حسين يك اشرفى از امام حسن كمتر و عبد اللَّه جعفر يك اشرفى از امام حسين كمتر به آن سائل عطا كردند نكتهاى به نظر ميرسد و آن اين است كه عبد اللَّه جعفر براى امام حسين و امام حسين براى امام حسن احترامى قائل شدند . زيرا اگر هر يك از ايشان بيشتر از امام حسن عطا ميكردند معنى آن اين بود كه مقام ايشان از امام حسن بالاتر است .