بخش دوازدهم در بارهء فضائل و مناقب و امامت حضرت حسنين ع
1 - در كتاب : كشف الغمه از پيغمبر اسلام صلى اللَّه عليه و آله روايت مىكند كه فرمود :
حسين از من و من از حسينم . خدا دوست بدارد هر كسى را كه حسين را دوست دارد . حسين يكى از اسباط است .
2 - در تفسير نقاش از ابن عباس نقل مىكند كه گفت : من در حضور پيغمبر عاليقدر اسلام بودم ، ابراهيم فرزند آن حضرت روى ران چپ و امام حسين روى ران راست آن بزرگوار بودند . پيامبر خدا گاهى حسين و گاهى ابراهيم را ميبوسيد در همين اثناء جبرئيل نازل شد و براى آن حضرت وحى آورد .
هنگامى كه جبرئيل مراجعت نمود پيامبر اعظم صلى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود : جبرئيل نزد من آمد و گفت : خدا ميفرمايد : من اين دو فرزند را براى تو باقى نميگذارم ، يكى از ايشان را فداى ديگرى بكن . پيغمبر عاليقدر اسلام يك نظر به ابراهيم كرد و گريه نمود و يك نگاه به امام حسين كرد و گريه كرد .
آنگاه فرمود : مادر ابراهيم كنيز ( زر خريد ) است . چنانچه ابراهيم بميرد غير از من كسى محزون نميشود . ولى مادر حسين فاطمه و پدرش على است كه پسر عموى من و گوشت وى گوشت من و خون او خون من است اگر حسين بميرد فاطمه دخترم و پسر عمويم و من عموما محزون خواهيم شد . لذا من محزون بودن