بيان آيه 249
شرح لغات :
فصل : جدا كرد از فصل ، به معناى قطع و جدا كردن و « فصل بالجنود » يعنى لشكر را از مركز و محلشان جدا كرد و برد و در مورد از شير گرفتن بچه نيز كلمه « فصل » به كار ميرود .
جنود : جمع جند ( لشكر ) و اصل معناى آن زمين سخت صاحب سنگ است ولى بعداً بهر اجتماع نيرومند اطلاق شد .
لم يطعمه : نچشد .
اغترف : برگيرد - بردارد . با دست برگيرد .
غرفة : كفى و مشتى .
جاوزه : گذشتند و عبور كردند و اجازه از همين ماده به معناى گذراندن است و مجاز هم آنست كه از اصل بموارد استعمال گذشته است و « تجاوز » به معناى عفو ، گذشت از گناه با عفو و بخشش و به معناى « ظلم » گذشتن از حدود و مقررات است .
طاقة : قوه و نيرو .
فئة : جمعيت و دستهاى از مردم . جمع آن « فئون و فئات » است .
تفسير :
« فَلَمَّا فَصَلَ طالُوتُ بِالْجُنُودِ »
: در اين جمله حذفى شده و بقيه جمله بدان دلالت دارد و آن حذف اينست كه در پاسخ درخواست آنان ، اميرى معين شد و تابوت را با همان صفت و خصوصيت كه به آنها قول داده شده بود آورد و آن امير همان طالوت بود و طالوت آنها را از مكانشان خارج كرد و به راه انداخت .
در تعداد اين لشكر رقمهايى ذكر شده است :