بيان آيه 248
شرح لغات :
تابوت : ( صندوق ) لغت بيشتر مردم عرب است و « تابوه » لغت انصار .
سكينة - آرامش و از ماده « سكون » گرفته شده است .
تفسير :
وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ
: ( پيامبرشان به آنان گفت ) علامت و نشانه كسى را كه خداوند او را پادشاه شما نموده و دليل بر پادشاهىاش اينست كه :
أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ
: ( اينست كه بياورد براى شما صندوقى را ) اين قسمت از آيه ، دليل است بر اينكه آنان به پيامبرشان گفتهاند اگر پادشاهى او بدستور خدا و از طرف اوست بايد نشانهاى كه گواه درستى او باشد بياورد و از اين جهت پاسخ بالا به آنها داده شد .
داستان تابوت :
على بن ابراهيم در تفسيرش از امام محمد باقر عليه السلام نقل كرده است كه آن حضرت فرمود : مراد از « تابوت » آن صندوقى است كه خداوند براى مادر موسى فرستاد كه موسى را در آن گذاشت و به دريا انداخت و اين تابوت نزد بنى اسرائيل بسيار محترم و با ارزش بود و بدان تبرك مىجستند تا وقتى مرگ موسى فرا رسيد و آن حضرت لوحهاى تورات و زره و آنچه از آثار نبوت داشت در آن گذاشت و بهنگام وصيت آن را به يوشع بن نون سپرد .
تا وقتى اين تابوت در دست بنى اسرائيل بود از عزت و عظمت برخوردار بودند ولى به علت بىاعتنا شدن آنان نسبت به تابوت تا آنجا كه بچهها در كوچه با آن بازى ميكردند ، خداوند تابوت را از آنها گرفت .