اسلام ( ص ) نقل كرده كه فرمود در روز ابرى نماز را مقدم داريد چه اگر كسى نماز عصر از دست او برود عمل او نابود شده است .
3 - نماز مغرب است ( از قبضة بن ذويب ) وى مىگويد چون نماز مغرب از نظر طولانى و مختصر بودن نمازها ، حد وسط آنهاست . و ثعلبى از عايشه و او از پيغمبر اكرم ( ص ) نقل مىكند كه آن حضرت فرمود با فضيلتترين نمازها نزد خداوند نماز مغرب است خدا از شخص مسافر و كسى كه در وطن خويش است يك جور خواسته است ( يعنى نماز مغرب در سفر هم همان سه ركعت است و قصر نميشود ) .
خداوند با نماز مغرب ( يعنى با داخل شدن وقت مغرب ) شب را شروع و به روز پايان ميدهد . كسى كه نماز مغرب را بخواند و بعد از آن نيز دو ركعت ( نافله ) بجا آورد خداوند در بهشت قصرى براى او بنا مىكند و كسى كه بعد از نماز مغرب چهار ركعت ( نافله ) بخواند خداوند گناه بيست يا چهل سال او را مىبخشد .
4 - بعضى گفتهاند مراد از آن ، نماز « عشاء » است چه آن ميان دو نمازى واقع شده ( مغرب و صبح ) كه كم نمىشوند و از پيغمبر ( ص ) نقل شده كه فرمود هر كس نماز عشاء را با جماعت بخواند مانند اين است كه نصف شب را به عبادت پرداخته باشد .
و كسى كه نماز صبح را با جماعت بجا آورد مانند كسى است كه تمام شب را به عبادت بپايان رسانيده باشد .
5 - مقصود از نماز وسطى نماز « صبح » است از معاذ ، ابن عباس ، جابر بن عبد اللَّه ، عطا ، عكرمه ، مجاهد ، شافعى . اينان مىگويند براى اينكه نماز صبح ميان نمازهاى شب و نمازهاى روز واقع شده و ميان نور و تاريكى قرار گرفته و آن نمازى است كه بدون نماز ديگر واجب است بنا بر اين متوسط بين نمازهايى است كه با هم واجب مىباشند و آيه :
وَ قُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كانَ مَشْهُوداً
« 1 » ( يعنى نماز صبح را بجاى آور چه نماز صبح مورد گواهى فرشتگان است )
هامش
( 1 ) - آيه 78 از سوره اسراء