مىگويد خداست كه روزى ميدهد و اوست كه با عدالت با بندگانش رفتار مىكند و در كارش ستم نيست .
« الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ »
تفسير آن گذشت .
و ضمناً در اين آيه فضيلت دانش و دانشمند نيز بيان شده است زيرا از ميان بندگانش فقط دانشمندان را انتخاب كرده و گواهى آنان را در رديف گواهى فرشتگان قرار داده است و مراد از اين علم ، خداشناسى و علوم دينى است چون شهادت در همين علم مىباشد .
و از جمله رواياتى كه در فضيلت دانش و دانشمند وارد شده اين است كه جابر بن عبد اللَّه مىگويد : پيغمبر اسلام ( ص ) فرمود : عالمى كه يك ساعت در كتابش نظر كند بهتر است از عبادت عابدى كه هفتاد سال خدا را عبادت نمايد و انس بن مالك از حضرت رسول نقل كرده كه فرمود : دانش بياموزيد كه آموختن آن حسنه است و گفتگوى آن تسبيح است و بحث دربارهء آن جهاد مىباشد و ياد دادن آن صدقه و يادآورى آن باهلش باعث نزديكى بخداست . زيرا دانش بيان كننده حلال و حرام و نشان دهنده بهشت و دوزخ است و در وحشت ، انيس ، و در غربت ، رفيق ، و در خلوت ، هم صحبت ، در خوشيها و سختيها راهنما ، در مقابل دشمنان ، اسلحه و سبب آشنايى با غريبان است و خداوند دانشمندان را برتر از ديگران نموده كه در كارهاى نيك رهبر مردمند و مردم از رفتار و گفتارشان پيروى مىكنند . فرشتگان آنان را دوست دارند و پرهاى خود را به ايشان مىمالند و در نماز براى آنان طلب آمرزش مىكنند و هر تر و خشكى براى آنان طلب آمرزش مىنمايد .
حتى ماهيان دريا و غير ماهيان و چهارپايان و درندگان زمين ، آسمان و ستارگان براى آنان درخواست آمرزش مىكنند ، بدانيد دانش زنده كننده دلها و روشنى چشمان و قوت بدنها است و بندگان را بمرتبه آزادگان و بمقام پادشاهان مىرساند ، فكر در مطالب علمى داراى پاداش روزه است گفتگوى درباره آن پاداش شب زندهدارى را دارد .
زيرا بواسطه علم ، حلال از حرام شناخته مىشود و در اثر علم ، صله ارحام مىشود . دانش