بيان آيه 10
شرح لغات :
وقود - هيزم و آتش گيره .
تفسير :
در اين آيه حال كسانى كه در دل و قلب آنان انحراف و خللى است بيان شده است .
« إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا »
كسانى كه به آيات خدا و پيامبرانش كافر شدند .
« لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً »
( اموال و اولاد آنها آنان را نزد خدا بىنياز نمىنمايد ) . « ابو عبيده » ميگويد كلمه « من اللَّه » به معناى « عند اللَّه » است يعنى نزد خدا . ولى « مبرد » ميگويد : كلمهء « من » به همان معناى اصلى خودش يعنى آغاز و ابتداء است و معنا اينست كه از ابتداء تا انتهاء ، مال و اولاد براى او سودى ندارند .
بعضى ديگر ميگويند : « من اللَّه » به تقدير « من عذاب اللَّه » است يعنى از عذاب الهى چيزى آنها را بىنياز نميسازد .
« وَ أُولئِكَ هُمْ وَقُودُ النَّارِ »
و اينان خود ، هيزم آتشاند كه با بدنهاى آنان آتش شعلهور مىشود و ميگيرد همانطور كه در آيهء ديگر ميفرمايد : « حطب جهنم » آنان هيزم جهنماند .