بيان آيهء 274
شأن نزول :
ابن عباس مىگويد اين آيه درباره حضرت على ( ع ) نازل گشت زيرا او چهار درهم داشت يك درهم در روز يك درهم در شب يك درهم در پنهانى و يك درهم آشكارا انفاق نمود و همين مطلب از امام جعفر صادق و امام محمد باقر ( ع ) نقل شده است .
و از ابو ذر و اوزاعى نقل شده كه اين آيه در مورد انفاق اسبان در راه خدا نازل گشته است و بعضى گفتهاند اين آيه عموميت دارد و هر كسى به اين كيفيت در راه خدا انفاق كند مشمول آن خواهد بود . بنا بر اين ، ما مىگوئيم اين آيه نخست درباره على ( ع ) نازل گشت و هر كسى به اين نحو انفاق كند مشمول حكم آن نيز مىباشد ولى چون على ( ع ) بر همه سبقت داشته است داراى فضيلت بيشترى مىباشد .
تفسير :
سپس خداوند كيفيت انفاق و پاداش آن را يادآورى مىكند
« الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً »
آنان كه مالهاى خود را در شب و روز پنهان و آشكارا انفاق مىنمايند يعنى در تمام حالات انفاق مىكنند زيرا صدقات وقتى غير از اين اوقات ندارند
« فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ »
( پاداش آنها نزد خداست ) وجه اينكه حرف « فاء » در « فلهم » در اينجا آمده اينست كه برساند پاداش در اثر انفاق در اطاعت خدا بدست مىآيد
« وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ »
خوفها و وحشتهاى قيامت بر آنها نيست .
« وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ »
و آنان در قيامت محزون و غمناك نمىباشند و بعضى گفتهاند يعنى از نابود شدن پاداش و نقصان آن خوفى بر آنها نيست و در اثر آن محزون نمىگردند .