احاديثى در نكوهش از سؤال
در حديث آمده كه امام ( ع ) مىفرمايد خدا دوست مىدارد كه آثار نعمت خود را بر بنده خويش ببيند و اظهار فقر را نمىپسندد . بندگان بردبار و عفيف را دوست مىدارد و كسانى كه بد اخلاق ، بدگو ، و اصرار در سؤال نمايند مورد غضب او هستند .
و در حديث ديگرى نيز فرمود خداوند قيل و قال كردن و زياد سؤال نمودن و ضايع نمودن مال را مكروه كرده و از نافرمانى نسبت به مادران و كشتن دختران نهى و جلوگيرى كرده است .
و نيز فرمود دستها بر 3 قسم است : اول دست خدا كه بالا است . دوم دست دهنده كه پائينتر از دست خدا است . سوم دست سائل كه در زير و پائين همه است و اين ترتيب تا روز قيامت خواهد بود و كسى كه با داشتن چيزى كه او را بىنياز مىكند سؤال كند روز قيامت در صورتش زخم و جراحت يا خراش خواهد بود « 1 » . سؤال شد تا چه اندازه بايد داشته باشد تا بىنياز باشد فرمود : پنجاه درهم يا به اندازه آن از طلا
« وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ »
آنچه از مال و بعضى گفتهاند از خيرات انفاق مىكنيد
« فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ »
خدا پاداش آن را ميدهد .
هامش
( 1 ) - ممكن است اين حديث كنايه از اين باشد كه اين شخص صورت و آبروى خود را در دنيا خراب و مخدوش كرده است .