بيان آيه 267
شرح لغات :
و لا تيمموا - قصد نكنيد . مصدرش - تيمم - به معناى قصد و تعهد مىباشد و كلمه « امام » كه به معناى مقصود و معتمد است از همين باب مىباشد .
« خبيث » پست از هر چيزى .
« تغمضوا » چشم بپوشيد - و اغماض در معامله پائين آوردن قيمت است بخاطر عيبى كه در آنست و « غموض » به معناى پنهان بودن است .
شأن نزول :
از حضرت امام صادق عليه السلام روايت شده است كه اين آيه درباره مردمى نازل شد كه اموالى را از راه ربا در زمان جاهليت بدست آورده بودند و با آنها ، صدقه ميدادند و خداوند آنها را از اين كار نهى كرد و دستور داد كه از اموال پاك و حلال خود ، صدقه دهيد .
بعضى مىگويند اين آيه درباره مردمى نازل شد كه خرماهاى پست و كم ارزش را داخل در خرماى صدقه ميكردند ) از حضرت على عليه السلام ، براء بن عازب ، حسن و قتاده ) .
تفسير :
پس از آنكه خداوند ارزش انفاق و صفات انفاق كنندگان و اينكه بايد هدف از انفاق ، تقرب به خدا باشد و بايد آن را از چيزهايى كه نابودش مىكند مانند منت و آزار حفظ كرد ، بيان كرد در اين آيات صفت صدقه و خصوصيات آن را بيان مىكند تا بيان ، جامع و كامل گردد .
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّباتِ ما كَسَبْتُمْ »
خطاب به مؤمنان است كه صدقه