بيان آيه 265
شرح لغات
ربوة - تپه ، زمين بلند .
اكل - خوراكى .
ضعفين - دو برابر و كلمه « ضعف » را بعضى به معناى يك برابر و قدرى بيشتر و بعضى به معناى دو برابر دانستهاند .
طل - نم ، باران كم .
تفسير :
« مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ »
يعنى مثل كسانى كه خارج ميكنند اموالشان را به طلب رضاى خدا .
« وَ تَثْبِيتاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ »
در معنا و تفسير اين جمله ، اقوالى است :
1 - براى استوار و ثابت نگاه داشتن خود به نيروى يقين و بينش بيشتر ( از سعيد بن جبير ، سدى و شعبى ) .
2 - استوارى و پايدارى خود در اينكه صدقات را در چه مواردى ، صرف كنند ( از حسن و مجاهد ) .
3 - براى آرامش روح خود بر پايدارى و ثبوت در اطاعت امر خدا ( از ابي على جبائى ) .
« كَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ »
يعنى مانند باغى است كه در زمينى مرتفع باشد و علت اينكه « ربوة » و زمين مرتفع را بخصوص قيد مىكند اينست كه معمولا باغى كه در جاى بلند باشد بهتر و با طراوتتر از باغى است كه در زمين گود و محل جمع شدن آب ، قرار دارد و ميوه آن نيز بهتر است .
« أَصابَها وابِلٌ »
كه به اين باغ بارانى شديد برسد .