« يَتْبَعُها أَذىً »
: زيرا كسى كه اين نوع صدقه و انفاق كند نه در دنيا پاداش دارد و نه در آخرت اجرى اما سخن خوب و عفو ، دو اطاعتى است كه استحقاق پاداش بر آن دو را خواهد داشت .
از رسول اكرم روايت شده است كه فرمود وقتى فقير ، سؤال كرد بگذاريد سخنش تمام شود و كلامش را قطع نكنيد و پس از آن ، او را با احترام و نرمى رد كنيد يا چيز مختصرى به او بدهيد زيرا گاهى كسى ميآيد كه نه انسان است و نه جن و مينگرد كه شما با آنچه خدا بشما داده است چه ميكنيد .
« وَ اللَّهُ غَنِيٌّ »
و خدا بىنياز است از صدقات و از همه طاعتهاى شما و چنين نيست كه امر خدا روى نياز و احتياج او باشد بلكه بخاطر شما و نيازتان به پاداش ، شما را به كارهاى نيك فرمان داد .
« حَلِيمٌ »
و او بردبار است كه در كيفر دادن بشما شتاب نميكند . و بعضى گويند مقصود از اينكه خدا حليم است اينست كه تعجيل و شتاب نميكند به عقوبت و كيفر دادن به كسى كه منت ميگذارد و آزار ميدهد در صدقهاش . در اينجا اگر بجاى كلمه « حليم » كلمات « حميد » يا « عليم » گفته ميشد نيكو نبود .