بيان آيه 263
شرح لغات :
غنى : بىنياز و كسى كه دارايى زياد دارد و خداوند كه مالك همه چيز است غنى مىباشد زيرا او بر هر چيز توانا است و كلمه ( غنى ) ضد حاجت و نياز است .
تفسير :
« قَوْلٌ مَعْرُوفٌ »
: يعنى كلامى نيكو و زيبا كه هيچ نوع زشتى همراه ندارد و با آن ، سائل و فقير را رد كند . بعضى گويند يعنى دعائى نيكو مثل اينكه بگويد :
خدا برايت بسازد ، خدا تو را از سؤال بىنياز كند ، خداوند روزى تو را زياد كند ، و مانند آن .
بعضى ديگر معناى آن را ( وعده نيكو ) دانستهاند .
و ضحاك ميگويد
« قَوْلٌ مَعْرُوفٌ »
اصلاح ذات البين است .
« وَ مَغْفِرَةٌ »
: براى مغفرة در اينجا اين معانى گفته شده است :
1 - سلامت از گناه زيرا اصل اين كلمه در لغت به معناى كلاه خود است كه سر را مىپوشاند و سلامت از گناه هم حافظ و سپر از عذاب الهى است ( از : جبائى ) .
2 - پوشش بر سائل و سؤالش .
3 - بخشيدن سؤال شده از ظلم ستم كننده ( از : حسن ) .
معناى بخشيدن ظلم سائل اينست كه اگر سائل در غير وقت در خانهاش ميآيد يا اصرار زياد در سؤال دارد يا رعايت ادب و احترام نمينمايد به اينكه در را باز مىكند يا داخل خانه مىشود ولى بدون اجازه در همه اين موارد عفو و بخشش كند از ظلم و ستم او .
« خَيْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ »
: بهتر است از صدقهاى كه دنبالش آزار و اذيت باشد .