بيان آيه 261
شرح لغات :
انبتت : روياند از نبت روئيدن كه در مورد گياهها و هر آنچه از زمين ميرويد استعمال مىشود .
سنبله : خوشه و اصل آن « اسبال » است كه ريختن چيزى است كه مىپوشاند و زمين كشت ، با خوشهها پوشيده ميگردد و نيز دانه ، در آن پوشيده مىشود .
مائة : صد .
تفسير :
« مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ »
گويند تقدير آيه اينست كه مثل صدقات كسانى كه اموالشان را در راه خدا انفاق ميكنند مانند دانهايست . . .
و بعضى گفتهاند تقدير اينست : مثل كسانى كه انفاق ميكنند مانند زارع دانه ايست . . . . و منظور از « سبيل اللَّه » جهاد و غير از آن از كارهاى خير است و اين آيه شامل همه وجوه خير است و همين مطلب از امام صادق عليه السلام روايت شده و ابو على جبائى آن را اختيار نموده است ولى بعضى آن را مخصوص انفاق در جهاد دانستهاند ولى در انفاقها و طاعتهاى ديگر در برابر هر عمل فقط ده برابر پاداش داده مىشود .
« كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ »
مانند دانهايست كه بيرون آورد .
« سَبْعَ سَنابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ »
هفت خوشه و در هر خوشه صد دانه يعنى انفاق در راه خدا 700 برابر پاداش داده مىشود .
اگر گفته شود كه آيا ديده شده است كه در يك خوشه صد دانه باشد ؟ جواب اينست كه از باب تصور مطلب است و لازم نيست در خارج حتماً ديده شده باشد مانند آيه