بيان آيه 258
شرح لغات :
بهت - مبهوت و متحير شد و بهت همان حيرت و سرگردانى است در برابر دليل .
تفسير :
وقتى خداوند بيان كرد كه اوست ولى مؤمنان و براى كافران جز طاغوت ياورى نيست اينك براى تسليت خاطر رسول اكرم داستان ابراهيم و نمرود را بيان مىكند .
« أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْراهِيمَ »
آيا علم و آگاهى و ديد تو نرسيده به آن كسى كه با ابراهيم سر ستيز و جدل داشت كه همان « نمرود » بن كنعان بود و او اول كسى بود كه ادعاى خدايى كرد ( از مجاهد و بعضى ديگر ) .
با اينكه نمرود با ابراهيم جدل ميكرد ولى كلمه ( محاجه ) استعمال شده است از اين جهت كه نمرود تصور ميكرد او دليل و حجت ميآورد .
اين احتجاج يا جدل در وقت شكستن بتها و قبل از انداختن ابراهيم در آتش صورت گرفته است ( از مقاتل ) .
و بعضى ميگويند پس از به آتش انداختن ابراهيم و سرد و سالم شدن آن براى ابراهيم بوده است و از امام صادق عليه السلام اين قول نقل شده است .
« فِي رَبِّهِ »
يعنى درباره پروردگار ابراهيم كه او را به توحيد و عبادت دعوت ميكرد .
« أَنْ آتاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ »
ضمير ( اتاه ) برميگردد به آن كسى كه با ابراهيم محاجه ميكرد كه خدا به او سلطنت و نعمت دنيا و وسعت مال داده بود و همينها او را مغرور كرده و به محاجه با ابراهيم واداشته بود ( از حسن و جبائى ) .