بيان آيه 257
شرح لغات :
ولى : نزديك بلافاصله و كسى كه اولى و احق و سزاوارتر از ديگران است در اداره امور شخص كلمه « والى » به معناى حاكم از اين باب است كه امور جمعيت را اداره مىكند و به صاحب بنده « مولى » ميگويند به اين مناسبت كه به كار او ميرسد و نيز به بنده مولى ميگويند زيرا اطاعت ما فوق كرده و به كارهاى او ميرسد و فرمان مىبرد و استيلاء بر چيزى ، تسلط بر آن و از همين باب است .
و اينكه خداوند « ولى » مؤمنان است روى سه جهت مىباشد :
1 - براى آنها دليل و حجت آورده تا هدايت شوند مانند مضمون اين آيه :
« وَ الَّذِينَ اهْتَدَوْا زادَهُمْ هُدىً »
كسانى كه هدايت يافتهاند خدا زياد مىكند آنان را در هدايت و روشنى .
2 - خدا ولى مؤمنين است در كمك دادن به آنها براى پيروزى بر دشمنان و غلبه دين آنها بر دين مخالفان .
3 - خدا ولى آنها است كه عهدهدار دادن پاداش بر نيكوكاران مىباشد .
تفسير :
پس از آنكه خداوند دو دسته مؤمنين و كفار را بيان كرد در اينجا « ولى » و كمك هر كدام را ذكر مىكند .
« اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا »
: يعنى خدا يار و كمك مؤمنان است در آنچه نياز دارند و در آنچه صلاح و مصلحت ايشان است در امور مربوط به دين و دنيا و آخرتشان .
« يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ »
خداوند ايشان را از تاريكيهاى كفر