باب بيستم در اينكه على عليه السلام با قرآن است و بعض فضائل ديگرش
در جمع الفوائد از ام سلمه نقل شده كه رسول اكرم فرمودند : « على مع القرآن و القرآن مع على لا يفترقان حتّى يردا علىّ الحوض » . در كتابهاى اوسط و صغير نيز اين روايت آمده .
حموينى با سند از شهر بن حوشب نقل كرده كه گفت نزد ام سلمه بودم كه ابو ثابت آزاد شده على عليه السلام با اذن ام المؤمنين وارد شد گفت : اى ابا ثابت دلت به كجا متوجه است آنگاه كه همه دلها بسوى جولانگه خود پرواز دارند ؟ : گفت : با على عليه السلام . سپس افزود : به درك حقيقت موفق شدم به خدايى كه جانم در يد قدرت اوست از رسول خدا شنيدم كه مىگفتند : « على مع القرآن و القرآن مع على لا يفترقان حتّى يردا علىّ الحوض » موفق و زمخشرى در كتاب ربيع الابرار با ذكر سندهاى خود از ام سلمه اين روايت را نقل كردهاند .
حموينى با سند از رق بن قيس از ابن عباس نقل كرده كه رسول خدا فرمودند :
« الحق مع على حيث دار » موفق با ذكر سند از ابن مالك نقل كرده كه رسول خدا فرمود : « حبّ على حسنه لا يضرّ معهما سيئه و بغضه سيّئه لا تنفع معها حسنه » .
محبت على حسنهاى است كه هيچ گناهى بدان ضرر نمىزند و دشمنى با على گناهى است كه هيچ حسنهاى آن را جبران نمىكند .
عامل نجات فقط حبّ اهل البيت
حموينى در فرائد و سمعانى در فضائل با ذكر سندهاى خود از ابو زبير مكى از جابر نقل كردهاند كه رسول خدا ( ص ) در عرفات فرمودند : « اى على كف دستت را بر كف دستم بگذار ، يا على من و تو از يك درخت آفريده شديم ، من اصل آنم و تو فرع آن و حسن و حسين شاخههاى آن . پس كسى كه به شاخهاى از شاخههاى آن تمسك جويد داخل بهشت مىگردد . اى على اگر امت من آنقدر روزه بدارند تا