الزَّادِ التَّقْوى
لوحه [ داستان مواعظ و نصايح ثياذوق حكيم به انوشيروان ]
آوردهاند كه در زمان ملك عادل انوشيروان حكيمى بود ثياذوق نام كه علّامهء اوان و نادرهء زمان خود بود به حدى كه جمهور انام استضاة انوار از اشراق حكمت او مىنمودند و ابناى ليالى و ايّام استظلال كمال از سايبان علم و افضال او مىفرمودند روزى ملك حضور ايشان را مايهء نشاط و سرور ساخت و از نور ديدار او اعلام ظلام جهل و كدورة دور انداخت و از خدمت ايشان استدعاى مواعظ و نصايحى نمود كه مضمون آن مشحون بلآلى خير الكلام ما قلّ و دلّ تواند بود مشتمل بر فوايد تمام مروى از حكماى عظام و علماى كرام تا دستورى باشد وافى بمرام پس حكيم بر وفق مودّاى سعادت انجاى
وَ أَمَّا السَّائِلَ فَلا تَنْهَرْ