در سلك كتابت « 1 » و قيد عبارت درآورد « 2 » . بعد از حصول اين مراد « 3 » ديباچهء آن را مزيّن ساخت به نام و القاب همايون حضرت « 4 » انوشروان ثانى ، واضع اساس جهانبانى ، حامى قوانين ملك و ملّت ، ماحى قواعد ظلم و بدعت ، السّلطان الأعظم الأعدل الأكرم ، المؤيّد من السّماء ، المظفّر على الأعداء ، راعى « 5 » بلاد الشّرق و الغرب ، والى ممالك العزل و النّصب ، ناصر عباد اللّه ، حافظ بلاد اللّه ، ظلّ اللّه فى الأرض ، مالك ازمّة « 6 » القبض و البسط .
بيت
بزرگ همّت و قدر و بلند افسر و تخت * خجسته رايت و راى و گزيدهنام و نشان « 7 »
السّلطان بن السّلطان بن السّلطان ، ضياء الحقّ و السّلطنة « 8 » و الدّنياء و الدّين ، اميرزاده پير محمّد بهادر خان « 9 » - لا زال عرصة ممالكه مرفوعة
هامش
( 1 ) . س : انتظام ، ط : - كتابت و قيد .
( 2 ) . ش ، ط ، ل ، ج : - در .
( 3 ) . س ، ط : مرام .
( 4 ) . ل : + ميمون خضرت .
( 5 ) . ش : داعى ، ط : - راعى .
( 6 ) . س ( زير سطر ) : + جمع زمام .
( 7 ) . ديوان حسن غزنوى ( اشرف ) ، ص 149 .
( 8 ) . ط : + اعلا افسر .
( 9 ) . ج ، ل ، ش : خوان ؛ پير محمّد بهادر خان : پير محمّد بن جهانگير بن امير تيمور گوركان ( اميرزاده ) ، نوادهء تيمور و جانشين و وليعهد وى . او پسر غياث الدّين جهانگير ، پسر بزرگ تيمور لنگ و داماد شاه شجاع مظفّرى بود . به حسب الامر جدّ خود به هندوستان لشكركشى و ملتان را ضبط كرد . پدرش در ايّام حيات جدّش درگذشت . تيمور وى را به وليعهدى تعيين كرد ، امّا پير محمد در موقع وفات جدّش در قندهار بود و لذا از پادشاهى محروم شد و پسر عمويش سلطان خليل بن اميرانشاه در سمرقند حضور داشت . فرصتى