كرد نه به او بدگمان گرديد ، زيرا « منذر » مردى بىاندازه مدبر و هوشيار بود و در فنون جنگى تجربهء بسيار و نسبت به دولت ايران صداقت و وفادارى كامل داشت . همين شخص مدت پنجاه سال دولت روم را مستأصل كرده و قدرت آن را در برابر خود به زانو درآورده بود . زيرا از مرزهاى مصر گرفته تا حوالى بين النهرين همه جا متصرفات روم را عرصهء تاختوتاز خود قرار داده بود و به هر شهرى كه مىرسيد آنجا را به باد چپاول و غارت مىگرفت و ابنيه و عمارات را مىسوزانيد و مردم آن را يا از دم شمشير مىگذرانيد و يا دهها هزار از آنها را به اسيرى مىبرد و آنها را به مبالغ هنگفت مىفروخت ؛ در طى همهء اين تاختوتازها هيچكس به دفاع و مقابلهء او نمىآمد ، زيرا چنان جلد و ناگهانى حمله مىكرد كه معمولا بعد از نهب و غارت شهرها و گرفتن غنائم بسيار در موقع بازگشت وى تازه سرداران و سپاهيان از چگونگى كار او آگاهى مىيافتند و وقتى به جلوگيرى او مىآمدند كه ديگر اثرى از او باقى نمانده بود . اگر برحسب تصادف رومىها زود از حملهء وى آگاه مىشدند و در پس او مىرفتند آنها را غافلگير مىكرد و پيش از آنكه آمادهء جنگ باشند بر سر آنها مىتاخت و بىهيچ زحمتى آنها را منهزم مىساخت چنان كه يك بار فوجى تمام از سپاهيان رومى را كه به دنبال وى آمده بودند با افسران آنان دستگير و زندانى نمود . « تيموستراتوس » « 1 » برادر « روفينوس » و « جان » پسر « سوكاس » نيز در جزو افسران مذكور بودند و منذر مبالغ هنگفتى گرفت تا آنها را رها ساخت . خلاصه آنكه اين شخص يكى از خطرناكترين دشمنان دولت روم به شمار مىرفت و علت آن نيز اين بود كه وى عنوان سلطنت و حكمرانى كليهء اعراب مقيم ايران را داشت و به اينجهت هر وقت اراده مىكرد مىتوانست با تمامى سپاهيان خود به هر نقطه از متصرفات دولت روم حمله برد ، در حالى كه نه سرداران رومى نه اعرابى كه با دولت مذكور متحد بودند ، قدرت مقاومت
هامش
( 1 ) -Timostratus