پيمودن يك روز راه به دژى رسيد كه ايرانيان آن را سيسورانون « 1 » مىنامند و گذشته از مردم زيادى كه در آن دژ منزل دارند از سواران زبدهء ايرانى نيز به فرماندهى يكى از بزرگان بنام « بلسكام » « 2 » در آنجا پاس مىدادند . رومىها در پاى حصار اردو زدند و به محاصرهء دژ پرداختند ، ولى همين كه خواستند به برج و باروها حمله كنند از دشمن شكست خوردند و با تلفات زياد عقب نشستند ، زيرا ديوار قلعه بىاندازه استوار بود و ايرانيها نيز با دليرى حيرتانگيز از آن مدافعه مىكردند . به اينجهت بليزاريوس همهء افسران را گرد آورد و به آنان گفت در نتيجهء تجربياتى كه ما از جنگهاى گوناگون به دست آوردهايم ، امروز مىتوانيم عاقبت كارها را پيشبينى كنيم و هرگاه در برابر خطر قرار گيريم راه رهائى خود را پيدا كنيم : شما خود مىدانيد كه هيچ اشتباهى بالاتر از آن نيست كه سپاهى در سرزمين دشمن به تاختوتاز بپردازد ، در صورتى كه دژهاى استوار و مردان جنگى بسيار در پس و پيش آن آمادهء كارزار باشند . امروز وضع ما به همين منوال است ، زيرا اگر بخواهيم باز در خاك دشمن پيشروى كنيم قطعا سپاهيان دشمن كه در اين دژ و نصيبين اقامت دارند پنهانى ما را دنبال مىكنند و به احتمال بسيار در نقاطى كه گذشتن از آن براى ما دشوار و براى خودشان آسان است بر ما حمله خواهند آورد و اگر هم بر حسب اتفاق سپاه ديگرى از روبرو به ما حمله نمايد آنگاه ناگزير خواهيم بود با هر دو بجنگيم و همگان دچار خسارت و تلفات فوق العاده خواهيم شد . ضمنا لازم است اين نكته را هم بگويم كه اگر ما اتفاقا شكست بخوريم و مغلوب دشمن شويم ديگر هيچگونه راه فرار به خاك روم نخواهيم داشت و ناگزير همگى در اينجا هلاك خواهيم گشت . به اينجهت نبايد در كارها شتاب نمود و بىسبب موجبات هلاك و بدبختى خود را فراهم ساخت . زيرا دليرى ابلهانه خود موجبات هلاك آدمى مىگردد ولى احتياط
هامش
( 1 ) -Sisoranon( 2 ) -Blesscham