22 [ پيمان صلح بين خسرو انوشيروان و ژوستينين و تبادل شهرهاى فرانگيم و بولوم با لازيكا ]
عاقبت « روفينوس » و « آلكساندر » و « توماس » « 1 » به همراه « هرموژن » به سفارت نزد شاهنشاه ايران آمدند و او را در كنار رود دجله ملاقات نمودند و خسرو چون آنها را ديد گروگانهاى رومى را آزاد ساخت . سفراى رومى از در تملق و چاپلوسى درآمدند و آنقدر در حضور خسرو خضوع و تواضع كردند كه به هيچوجه شايستهء شأن و مقام فرستادگان دولتى مثل روم نبود . خسرو در نتيجهء اين چاپلوسىها رام شد و پذيرفت كه صدوده « سنتنارى » « 2 » طلا از روميان بگيرد و پيمان صلح دائمى با ايشان ببندد به شرط آنكه فرمانده سپاه آنان در بين النهرين بجاى آنكه در شهر « دارا » مقيم باشد مانند سابق در « قسطنطنيه » بماند و ضمنا روميان دو دژ جنگى يعنى « فارانيوم » و « بولوم » را به ايران پس بدهند و ايران دژ و استحكامات « لازيكا » را همچنان در تصرف خويش نگاه دارد .
اين پول براى آن پرداخته مىشد كه ديگر دولت روم ناگزير نباشد استحكامات شهر « دارا » را موقوف سازد و در فرستادن سپاه براى نگهبانى در بندهاى خزر با ايرانيها شركت نمايد . سفرا با همهء شرائط صلح موافقت كردند ولى در بارهء واگذارى دژها گفتند كه بايد از امپراطور كسب اجازه نمائيم و بدين قصد « روفينوس » به « بيزانتيوم » رفت و ديگران در ايران ماندند و منتظر شدند كه پس از هفتاد روز با فرمان امپراطور برگردند .
وقتى « روفينوس » به « بيزانتيوم » رسيد پيشنهادهاى خسرو را در بارهء پيمان صلح به عرض امپراطور رسانيد و امپراطور اجازه داد كه شرايط مذكور پذيرفته شود و پيمان به امضا برسد .
در اين اثنا خبرى دروغين در ايران منتشر گرديد كه « ژوستينين » نسبت به روفينوس خشمگين گرديده و او را هلاك كرده است . خسرو به شنيدن اين خبر در غضب شد و با تمامى سپاه خود به خاك روم حمله برد ، ليكن در
هامش
( 1 ) -Thomas( 2 ) -Sentenaryوزنى بوده است معادل تقريبا بيست من