3 . شيخ مفيد مىگويد :
سرزنش و ملامت و درشتى و خطاب خداوند متوجّه آنان گشت و به اتّفاق مورّخان ، هيچكس از اين سرزنش و ملامت رهايى نيافت ، مگر امير المؤمنين على ( ع ) كه فتح اين جنگ به دست او انجام شد . قتل عمرو بن عبد ود و نوفل بن عبد اللّه كه على ( ع ) آنان را كشت ، سبب هزيمت مشركان بود . « 1 »
4 . مىگويند :
عكرمه و هبيره ، و مرداس ، و ضرار بن خطّاب گريختند تا به اردوگاه خود رسيدند و به آنان خبر دادند كه عمرو ، و نوفل كشته شدند . قريش از اين بابت تضعيف شد و ابو سفيان به شدّت ترسيد ، نزديك بود كه فزاره پا به فرار بگذارند و غطفان نيز پراكنده شد . « 2 »
5 . امام على ( ع ) نيز دربارهء قتل عمرو بن عبد ود در جنگ احزاب فرمود :
خداوند به سبب قتل عمرو ، و پيروزى من بر او ، قريش و عرب را منهزم ساخت . « 3 »
6 . گفته مىشود كه ابن مسعود ، اين آيه مباركه را به عنوان تفسير و تبيين چنين قرائت مىكرد : و كفى اللّه المؤمنين القتال بعلى . « 4 » چه واژه « بعلى » در قرآن نيست ، بلكه زيادت تفسيرى است و تأكيد بر اين نكته كه اين آيه شريفه در
هامش
( 1 ) . الارشاد ، 62 ؛ بحار الانوار ، 20 / 258 .
( 2 ) . تاريخ الخميس ، 1 / 487 - 488 .
( 3 ) . الخصال ، 2 / 369 ؛ بحار الانوار ، 2 / 244 .
( 4 ) . بنگريد : الدر المنثور ، 5 / 192 ؛ ينابيع الموده ، 94 / 96 ؛ الاعتدال ، 2 / 380 ؛ مناقب آل ابى طالب ، 3 / 134 ؛ الارشاد ، 62 ؛ كشف الغمّه ، 1 / 206 ؛ فضائل الخمسه ، 1 / 323 ؛ البحر المحيط ، 7 / 224 ؛ روح المعانى ، 21 / 175 ؛ كفاية الطالب ، 234 ؛ مجمع البيان ، 8 / 350 ؛ نهج الخمسه ، 1 / 323 ؛ البحر المحيط ، 7 / 224 ؛ روح المعانى ، 21 / 175 ؛ كفاية الطالب ، 234 ؛ مجمع البيان ، 8 / 350 ؛ نهج الحق ، 199 ؛ احقاق الحق ( ملحقات ) ، 3 / 376 - 380 ؛ 327 - 329 .