على ( ع ) بر پايه خواست و خشنودى خداوند ، شمشير از نيام مىكشد و پهلوانان را به خاك مذلّت مىنشاند و متكبّران سركش را مىكشد ، و هم او است كه وقتى دشمن به خانهاش يورش مىبرد و ناجوانمردانه همسرش را مىزند و فرزندش را سقط مىكند ، مىخواهد خانهاش را به روى ساكنان به آتش بكشد ، شمشيرش را در نيام مىكند و در مقابل ارادهء خداوند سبحان سر تسليم فرود مىآورد . آرى هم اين على است و هم آن و البته هر دو جا تسليم رضا و خواست خداوند .
9 . نشان افتخار
ابن مسعود و بهز بن حكيم از پدرش نقل كرده كه گفت : رسول خدا ( ص ) فرمود : مبارزهء على ( ع ) با عمرو بن عبد ود يا قتل عمرو يا ضربت على در روز خندق از عبادت انس و جن برتر يا بهتر است يا فرمود : از اعمال امّت من تا روز قيامت ، برتر است . « 1 »
در روايت ديگرى از عبد اللّه بن مسعود است كه رسول خدا ( ص ) فرمود :
على ، ترا بشارت باد كه اگر كار امروز تو را با كار امّت من وزن كنند ،
هامش
( 1 ) . در اين باره بنگريد : كنز العمّال ، 12 / 219 ؛ تاريخ بغداد ، 13 / 19 ؛ مقتل الحسين ( خوارزمى ) ، 45 ؛ مستدرك حاكم ، 3 / 32 ؛ مناقب خوارزمى ، 58 ؛ مناقب آل ابى طالب ، 13 / 138 ؛ شرح المواقف ، 8 / 371 ؛ فرائد السمطين ، 1 / 256 ؛ شواهد التنزيل ، 2 / 14 ؛ هداية المرتاب ، 148 ؛ التفسير الكبير ، 32 / 31 ؛ فضائل الخمسه فى الصالح السته ، 3 / 323 ؛ حبيب السير ، 1 / 362 ؛ ينابيع الموده ، 94 - 96 ؛ سعد السعود ، 139 ؛ الطرائف ، 60 ؛ كنز الفوائد ، 137 ؛ سيره حلبى ، 2 / 319 - 320 ؛ شرح المقاصد ، 5 / 298 ؛ فردوس الاخبار ، 3 / 455 ؛ نفحات اللاهوت ، 91 ؛ مجمع البيان ، 8 / 343 ؛ بحار الانوار ، 20 / 205 ؛ احقاق الحق ( ملحقات ) ، 16 / 403 ؛ 6 / 65 ؛ حياة الحيوان ، 274 ؛ روضة الاحباب ، 327 ؛ مفتاح النجاه ، مناقب على ( ع ) ، 26 .