بن ابى بن سلول را در مدينه به جاى خود گذاشت و عازم بدر الموعد شد .
ما ، در صحّت اين گفته ترديد داريم و ترجيح مىدهيم كه عبد اللّه بن رواحه جانشين پيغمبر ( ص ) در مدينه بوده است . اين نكته در روايات و متون فراوان ديگر مورد تأكيد قرار گرفته است . بعيد به نظر مىرسد كه رسول خدا ( ص ) سركردهء منافقان را در مدينه جانشين خود كند . كسى كه بيش از آن كه به مسلمانان تمايل داشته باشد ، دل در گروى مشركان و يهوديان گذاشته بود و همواره كلمات و سخنان خطرناكى بر زبان مىراند كه اگر رسول خدا ( ص ) مىخواست او را به اين جرم مجازات كند ، كيفرش قطعا كمتر از قتل نبود . آن حضرت ، به واسطهء ترس از همين منافقان بود كه در غزوهء تبوك على ( ع ) را در مدينه به جاى خود گذاشت . مگر اين كه بگويند : رسول خدا ( ص ) مىخواست بدين وسيله دل عبد اللّه ابن ابى را به دست آورد . چنان كه با واگذارى برخى مأموريتها به ديگران نيز دل آنان را به دست مىآورد .
5 . قدرت اسلام
واقدى مىگويد :
مردى از بنى ضمره به نام مخشّى بن عمرو كه قبلا در جنگ ودّان با پيامبر ( ص ) پيمان عدم تعرض بسته بود ، پيش آمد و متوجّه شد كه بيشتر مردمى كه در بازار بدر الموعد جمع شدهاند ، مسلمانان و اصحاب رسول خدا ( ص ) هستند . پس به پيامبر ( ص ) گفت : اى محمّد ، مثل اين كه هيچ كس از شما باقى نمانده كه در اين بازار شركت نكرده باشد و در واقع اكثريت با شماست . پيامبر ( ص ) به منظور اين كه مطلبى كه مىفرمايد ، به گوش قريش برسد ، فرمود : آرى ، آنچه سبب شد كه بيرون بياييم وعدهاى است كه با ابو سفيان براى جنگ داريم ، با اين وجود اگر دلت مىخواهد ، پيمان با تو را مىشكنيم و پيش از آنكه از اينجا حركت كنيم ، با شما زورآزمايى مىكنيم . مرد ضمرى گفت : نه ، هرگز . ما به همان پيمان باقى مىمانيم و تعرضى به شما نمىكنيم . معبد بن ابى معبد خزاعى كه هشت روز بود ، در بازار شركت كرده بود و تعداد اصحاب پيامبر ( ص )