پيمانشكنى وادارد ، زيرا بىترديد شكيبايى تو بر تنگنايى كه گشايش و نيكى فرجام آن را اميد مىبرى ، از نيرنگى كه بر نتايج سوء آن بيمناكى و هم از بازخواست الهى كه بدان گرفتار آيى و دنيا و آخرت تو تباه گردد ، بهتر است .
از نظر اسلام وفاى به عهد و پاىبندى به پيمانها حتى در قبال غير مسلمانها يك ضرورت قطعى است . خداوند متعال مىفرمايد :
فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلى مُدَّتِهِمْ
. « 1 »
پس پيمان اينان را تا ( پايان ) مدّتشان تمام كنيد .
وَ أَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كانَ مَسْؤُلًا
. « 2 »
و به پيمان ( خود ) وفا كنيد . زيرا كه از پيمان پرسش خواهد شد .
وَ أَوْفُوا بِعَهْدِ اللَّهِ إِذا عاهَدْتُمْ . . .
« 3 »
و چون با خدا پيمان بستيد ، به پيمان خود وفا كنيد .
وَ إِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَها
. « 4 »
و اگر به صلح گراييدند ، تو نيز ، بدان گراى .
ملاحظه مىشود كه خداوند متعال عهد و پيمان با دشمنان را عهد خداى سبحان مىداند . امير المؤمنين على ( ع ) شرط اساسى هر پيمانى را « خشنودى خداوند » مىداند . روشن است كه خشنودى خداوند ، در حفظ مصالح عالى اسلام ، كرامت مسلمانان ، و تأمين آزادى آنان در دعوت به سوى خداوند است .
مطالعهء تاريخ نشان مىدهد كه قوم يهود همواره پيمانشكنى و نقض عهد كرده است . چنان كه يهوديان مدينه : بنى قين قاع ، بنى نضير و بنى قريظه ، هيچكدام به پيمانها و معاهدات خود با حكومت اسلامى عمل نكردند ، بلكه
هامش
( 1 ) . توبه ( 9 ) : 4 .
( 2 ) . اسراء ( 17 ) : 34 .
( 3 ) . نحل ( 16 ) : 91 .
( 4 ) . انفال ( 8 ) : 61 .