باشد ، با اين اعتقاد ناسازگار است كه وى در سال دوم هجرى فوت كرد ؛ حتى با اين سخن هم نمىخواند كه ابو سلمه در جمادى الثّانى سال سوم هجرى درگذشت .
د . پيش از اين به هنگام سخن از ازدواج رسول خدا ( ص ) با امّ سلمه قرائنى آورديم كه مىرساند : ابو سلمه در سال دوم هجرت فوت كرده است . چنان كه ديديم ، اين عقيدهء برخى از مورّخان هم هست .
2 . روايت پيش گفته ، مىگويد : رسول خدا ( ص ) به ابو سلمه دستور داد كه پيش از آن كه دستههاى آنان بر ضدّ تو فراهم شوند ، بر آنان بتاز .
شايد علّت آن باشد كه نخست بنى اسد پرچم دشمن بر ضدّ مسلمانان برافراشتند و براى غارت مدينه نيرو گرد آوردند . بدين ترتيب از دشمنان جنگى و محارب رسول خدا ( ص ) شدند . از اين رو لازم بود كه قدرت آنان درهم شكسته و غائلهء آنان از مدينه رفع شود و امان ، حرمت و عهد و پيمانى برايشان باقى نماند . پس مانعى نيست كه ناگهانى و با استفاده از غفلت دشمنى ( بنى اسد ) بر آنان بتازند . چه « خود كرده را تدبير نيست . » از سوى ديگر اين نه فريب و غدر است و نه جنايت بر ضدّ آنان . زيرا وقتى محارب در محافظت از خويش كوتاهى كند ، بر ديگران لازم نيست كه به نيابت از او ، اقدامات تأمينى را براى وى معمول دارند .
از سوى ديگر اين اقدام مىتوانست از حجم خسارتهاى جانى مسلمانان و حتى مشركان بكاهد و در مقابل از نظر اقتصادى توان مسلمانان را بالا برده قدرت اقتصادى دشمن را كاهش دهد . از سوى ديگر بسيارى از خطرهاى آنى را به زمانى ديگر به تأخير مىانداخت .
3 . از اين اقدام رسول خدا ( ص ) به دست مىآيد كه انجام اقدامات پيشگيرانه به منظور جلوگيرى از وارد آمدن ضربات شكننده از سوى دشمن بر مسلمانان ، در هنگامى كه دشمن در صدد تجاوز بوده ، براى انجام اهداف پليد خود نيرو فراهم مىكند ؛ جايز خواهد بود . در صورتى كه جنگ با مسلمانان در
الصحيح من سيرة النبى الاعظم ( ص ) ( ترجمه وتلخيص ) ( سيرت جاودانه ) ( فارسي ) — صفحة 292
مساهمون: السيد جعفر مرتضى العاملي
ص٢٩٢