و قلت ما قلت من قول الغلات فما * ذنب الغلاة اذا قالوا الذي وجبا « 1 »
گوشهاى از شگفتىهاى على را از زبان من شنيدى . آگاه باش كه همواره كارهاى على از شگفتىهاى تعجّب برانگيز است .
آيا مىدانى كه وصىّ رسول خدا ( ص ) على ( ع ) يك شبه از مدينه به مدائن رفت . او سلمان پاك را دفن كرد و در همان شب به مدينه بازگشت و پيش از طلوع فجر به خانههاى مدينه رسيد .
همچون آصف برخيا كه پيش از يك چشم به هم زدن ، تخت بلقيس را از سباء در حالى كه پردهها را مىشكافت ، به نزد سليمان آورد .
تو دربارهء آصف ، چيزى نگفتى ( آن را انكار نكردى و از آن تعجب ننمودى ) امّا مىگويى كه من در مورد حيدر على ( ع ) غلوّ مىكنم و دروغ مىگويم .
شايد صحيح اين بيت اين باشد :
فأنت فى آصف لم تغل قلت * بلى أنا بحيدر غال ، ان ذا عجبا
شگفتا تو در مورد آصف غلوّ نكردهاى ، امّا من در مورد حيدر راه غلوّ رفتهام ؟
احمد بهترين فرستادگان است و حيدر بهترين اوصياء و اگر اين درست نباشد ، همهء سخنان بيهوده است .
آن چه گفتم از سخنان غلات است . مگر گناه غلات چيست اگر سخن حق بگويند ؟
* * *
هامش
( 1 ) . مناقب آل ابى طالب ، 2 / 302 .