از جهت امور غير تكوينى ،
نيز ضرورت ندارد كه سخنى به درازا گفته شود ، فقط همين مقدار كافى است كه بگويم :
فاطمه دختر خديجه و محمّد است ، خديجه كه يكى از « چهار زن برتر در جهان » است و خداوند ربوبى به او مباهات مىنمايد ، و محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه برترين پيامبر الهى و خاتم ايشان است ، و فاطمه در دامان چنين پدر و مادرى پاى بر عرصهء گيتى مىگذارد و پرورش مىيابد .
او از همان روز اوّل كه چشمش گشوده مىشود و گوشش شنوا مىگردد و عرفان پدر و مادرش را مىبيند ، و در هر روز و شب عبادت خالصانه و تضرّع آنها را به درگاه ربوبى مشاهده مىكند ، و پدر را مىبيند كه در ميان شب برمىخيزد و ساعتهاى متمادى با خداى جهانيان به راز و نياز مىپردازد ، و . . . .
و هنگامى كه قوّهء درك اين كودك به كمال مىرسد ادراك مىكند كه آنچه از پدر و مادر خود مىبيند و مىشنود و آنچه پيامبر به آن عمل مىكند و توصيه مىنمايد حق حقيقى است كه از عمق جان برمىخيزد و در عمق دلها نفوذ مىكند ، پس جز آن را بر خود نمىپسندد و پاى در جاى پاى پدر مىنهد ، و از اين روست كه فاطمه ، فاطمه مىشود و لياقت آن را پيدا مىكند كه سيّدة نساء العالمين من الأوّلين و الآخرين خوانده شود .
پس بنا بر عوامل تكوينى و تربيتى و خواست آگاهانهء فاطمه است كه او را شخصيتى متكامل و برخوردار از همهء صفات عالى ، از آن جمله : زهد ، ورع ، عرفان و عبادت به بار مىآورد و الگوى كسانى مىسازد كه مىخواهند مقام واقعى انسانيت را بشناسند و چنان باشند .