السَّلَام وَ يَقُول سَلِينِي أُعْطِك فَتَقُول قَدْ أَتَم عَلَيَّ نِعْمَتَه وَ هَنَّأَنِي كَرَامَتَه وَ أَبَاحَنِي جَنَّتَه أَسْأَلُه وُلْدِي وَ ذُرِّيَّتِي وَ مَن وَدَّهُم فَيُعْطِيهَا اللَّه ذُرِّيَّتَهَا وَ وُلْدَهَا وَ مَن وَدَّهُم لَهَا وَ حَفِظَهُم فِيهَا فَيَقُول
الْحَمْدُ لِلَّه الَّذِي أَذْهَب عَنَّا الْحَزَن
وَ أَقَرَّ بِعَيْنِي قَال جَعْفَرٌ كَان أَبِي يَقُول كَان ابْن عَبَّاس إِذَا ذَكَرَ هَذَا الْحَدِيث تَلَا هَذِه الْآيَةَ
وَ الَّذِين آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُم ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمان أَلْحَقْنا بِهِم ذُرِّيَّتَهُم
« 1 » تبيين قال الفيروزآبادي النمرقة مثلثة الوسادة الصغيرة أو الميثرة أو الطنفسة فوق الرحل - و قال الجزري فيه ينادي مناد من بطنان العرش أي من وسطه و قيل من أصله و قيل البطنان جمع بطن و هو الغامض من الأرض يريد من دواخل العرش انتهى قوله من غرز واحد أي من محل واحد من قولهم غرزت الشيء بالإبرة
ترجمه :
فرات بن ابراهيم كوفى در تفسيرش از ابن عبّاس رحمه اللَّه روايت كرده :
زمانى كه روز قيامت به پا شود ، منادى ندا مىكند :
اى مردم ! چشمان خود را ببنديد تا فاطمه دختر محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم عبور كند ، فاطمه اوّلين كسى است كه دوازده هزار حوريه از فردوس او را استقبال خواهند كرد . آنان احدى را قبل از فاطمه و بعد از آن بانو استقبال نكرده و نخواهند كرد . آن حوريهها بر ناقههايى سوارند كه بالهاى آن از ياقوت ، مهار آنها از لؤلؤ و رحلهايى از درّ بر پشت آنهاست كه بر هر يك از آنها بالشى از سندش قرار دارد و ركابهاى آنها زبرجد است . آنان از صراط مىگذرند تا فاطمهء زهرا را وارد فردوس مىنمايند و اهل بهشت با آن بانو ملاقات خواهند كرد .
در وسط فردوس قصرهاى سفيد و زردى است از لؤلؤ كه در يك محل مىباشد . در آن قصرهاى سفيد هفتاد هزار خانه است كه منزل حضرت محمّد و آل طاهر آن بزرگوار است .
در آن قصرهاى زرد هفتاد هزار خانه است كه مسكن حضرت ابراهيم و آل آن حضرت عليهم السّلام خواهد بود .
فاطمهء زهرا بالاى مسندى از نور مىنشيند و ايشان در اطرافش مىنشينند .
آنگاه ملكى نزد آن بانو فرستاده مىشود كه قبل از آن حضرت و بعد از او نزد كسى
هامش
( 1 ) الطّور : 21 .