بالمبارك حظه و يجوز أن يكون أصله من الطير السانح و البارح قوله ع تزلفه أي تقر به قوله و تحظيه من باب الإفعال يقال فلان أحظى مني أي أقرب إليه مني قوله ثم انثنت أي انصرفت قال الجوهري ثنيته صرفته عن حاجته و قال الجزري الصخب الضجة و اضطراب الأصوات للخصام و منه حديث خديجة لا صخب فيه و لا نصب قوله فجلل السفرة أي ستر ما فيها بمنديل لئلا يرى الآكلون ما فيها فيحصل فيها البركة و قد تكرر ذلك في الأخبار المشتملة على إعجاز البركة
ترجمه :
و نيز در كشف الغمه ، به نقل از مناقب خوارزمى ( 568 ه ) از عبد اللَّه بن عبّاس روايت كرده است كه گفت :
زمان عروسى فاطمه و على عليهما السّلام پيامبر در مقابل آنها ، و جبرئيل در سمت راست و ميكائيل در سمت چپ و هفتاد هزار فرشته در پشت سر فاطمه عليها السّلام او را بدرقه مىكردند و تا طلوع فجر خداوند را به خاطر اين وصلت مبارك تسبيح و تقديس مىنمودند .
و باز هم از مناقب خوارزمى از على عليه السّلام روايت كرده كه گفت : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود :
فرشتهاى بر من نازل شد و گفت : خداوند بر تو سلام مىرساند و مىفرمايد : من فاطمه را براى على تزويج نمودم و فرمان دادم تا شجرهء طوبى جواهرات رنگارنگ خود را نثار اهل آسمان كند و اهل آسمان نيز از اين كار خشنود و شادمان گرديدند ، و به زودى از آنها دو پسر متولّد مىشود كه سروران جوانان بهشت هستند و همانا بهشت به آنها مباهات مىكند و آنها را زينت خود مىشناسد ، پس اى محمّد ! بشارت بر تو باد كه بهترين مردم از اوّلين و آخرين آنها هستى .
و باز هم از مناقب خوارزمى از ام سلمه ، سلمان فارسى و على عليه السّلام روايت نموده كه همگى گفتهاند :
هنگامى كه فاطمه دختر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به سن بلوغ رسيد بزرگان قريش كه سبقت در اسلام داشتند و اهل فضل و كمال و جاه و جلال و داراى اموال بودند ، خواستگار فاطمه شدند ، ولى هر گاه يكى از آنان راجع به اين موضوع با پيامبر خدا مذاكره مىكرد آن حضرت به نحوى از او اعراض مىنمود كه بعضى گمان مىكردند : رسول خدا با او خشمناك شده است ! يا اينكه در اين باره از آسمان وحى بر آن بزرگوار نازل گرديده !