فَقَدْ أَحْصَنَت فَاطِم بَعْدَهَا * وَ جَاءَت بِسِبْطَيْ نَبِيِّ الْهُدَى
ترجمه
: به حضرت مريم راجع به حضرت عيسى بشارت داده شد و خداوند در اين باره فرمود : « همانا خداوند تو را به كلمه « 1 » بشارت مىدهد ، به حضرت فاطمه نيز در بارهء حسن و حسين ( عليهما السّلام ) بشارت داده شد چنان كه در روايت وارد شده كه پيامبر اسلام به هنگام ولادت هر يك از ايشان به فاطمه مژده داده مىفرمود : مبارك باشد ، همانا فرزندى كه از تو متولّد گرديد امامى خواهد بود كه بر اهل بهشت سرورى مىنمايد و خداوند متعال اين امامت و سيادت را در نسل او كامل مىكند ، و منظور از آيهء
وَ جَعَلَها كَلِمَةً باقِيَةً فِي عَقِبِه
، على عليه السّلام مىباشد .
امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : مدّت حمل - حامله بودن - مريم نه ساعت بوده است ، و فاصلهء بين تولّد حسن و حسين نيز طبق روايتى كه وارد شده شش ماه بوده .
مريم دختر عمران بود و فاطمه دختر محمّد ( صلوات اللَّه عليهم ) و مردم به سبب پدرانشان شرافت و احترام يافتند .
مادر حضرت مريم نذر كرده بود فرزندى بياورد كه به سبب عبادت به خداوند مقرّب شود ، و محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در همه حال بيش از ساير مردمان به خداوند تقرّب مىجست و اين حالت موجب مىشود كه در آن وقتى كه فاطمه را از خدا خواست ، به سبب برترى و فضلى كه بر ساير مردمان داشت ، بالاتر از آنچه را كه مادر مريم خواسته بود تقاضا نمايد ، حضرت مريم را مادرش نذر كرد ولى حضرت فاطمه را پدرش ، و منزلت مادر مريم نظير مقام و منزلت پدر فاطمه عليها السّلام نبوده است .
بر اساس آيهء : « زكريا متكفّل نگهدارى و تربيت مريم گرديد » ، حضرت زكريا مسئوليت نگهدارى از مريم را عهدهدار شد در حالى كه نگهدارى و تربيت حضرت فاطمه عليها السّلام به عهدهء پيامبر اسلام صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بوده و ترديدى نيست كه افضل از همهء مردم و حتّى انبيا بودهاند پس كفالت ايشان نيز ارزشمندتر از كفالت سايرين خواهد بود ، ضمن آنكه كفالت يتيم مستحب است ولى كفالت فرزند واجب .
هامش
( 1 ) در اينجا منظور حضرت عيسى عليه السّلام مىباشد .