سلمان رحمه اللَّه در آخر روايت مىگويد : وقتى اين مطالب را به عرض رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم رسانيدم وى تبسّمى كرده فرمود : اى سلمان ! همانا خداوند متعال قلب و جوارح دخترم فاطمه را از ايمان مملوّ نموده است ، لذا وى بدون دغدغه مشغول عبادت پروردگار مىباشد ، پس خداوند ملكى به نام زوقابيل - و در روايت ديگرى به جاى وى جبرئيل آمده است - مأمور نموده تا آسيا را بگرداند . و خداوند كارهاى دنيا و آخرت فاطمه را عهدهدار شده و او را كفايت مىنمايد .
[ متن عربى ]
152 / 45 - المناقب « 1 » عَلِيُّ بْن مَعْمَرٍ قَال خَرَجَت أُم أَيْمَن إِلَى مَكَّةَ لَمَّا تُوُفِّيَت فَاطِمَةُ ع وَ قَالَت لَا أَرَى الْمَدِينَةَ بَعْدَهَا فَأَصَابَهَا عَطَش شَدِيدٌ فِي الْجُحْفَةِ حَتَّى خَافَت عَلَى نَفْسِهَا قَال فَكَسَرَت عَيْنَيْهَا نَحْوَ السَّمَاءِ ثُم قَالَت يَا رَب أَ تُعْطِشُنِي وَ أَنَا خَادِمَةُ بِنْت نَبِيِّك قَال فَنَزَل إِلَيْهَا دَلْوٌ مِن مَاءِ الْجَنَّةِ فَشَرِبَت وَ لَم تَجُع وَ لَم تَطْعَم سَبْع سِنِين بيان قال الفيروزآبادي كسر من طرفه غض
ترجمه
: على بن معمر روايت كرده :
ام ايمن پس از رحلت حضرت فاطمه عليها السّلام گفت : نمىتوانم جاى فاطمه را در مدينه خالى ببينم . و لذا از مدينه خارج و به سوى مكّه حركت كرد ، در بين راه ، در محلّى به نام « جحفه » عطش و تشنگى شديدى بر او غلبه كرد به طورى كه ترسيد كه مبادا در اثر تشنگى از دنيا برود ، پس چشمان خود را به آسمان دوخته عرضه داشت : خداوندا ! آيا مرا تشنه مىگذارى در حالى كه من خادم دختر پيامبرت بودهام ؟ ! على بن معمر گويد : در اين حال دلوى آب از آبهاى بهشتى براى او فرود آمد ، پس بعد از نوشيدن از آن آب ، تا هفت سال گرسنه نشد و چيزى نخورد .
[ متن عربى ]
153 / 46 - المناقب « 2 » مَالِك بْن دِينَارٍ رَأَيْت فِي مُوَدَّع الْحَج امْرَأَةً ضَعِيفَةً عَلَى دَابَّةٍ نَحِيفَةٍ وَ النَّاس يَنْصَحُونَهَا لِتَنْكُص فَلَمَّا تَوَسَّطْنَا الْبَادِيَةَ كَلَّت دَابَّتُهَا فَعَذَلْتُهَا فِي إِتْيَانِهَا فَرَفَعَت رَأْسَهَا
هامش
( 1 ) مناقب ابن شهر آشوب ، ج 3 ص 386 .
( 2 ) مناقب ابن شهر آشوب ، ج 3 ص 386 .