سُمِّيَت فَاطِمَةُ بَتُولًا لِأَنَّهَا بُتِلَت عَن النَّظِيرِ « 1 »
ترجمه :
ابو عبيد هروى در غريبين گويد :
حضرت مريم را از آن جهت بتول ناميدند كه به مردان تمايلى نداشت و فاطمه را به آن سبب بتول گفتند كه مثل و نظير نداشت .
[ متن عربى ]
49 / . . . أَبُو هَاشِم الْعَسْكَرِيُّ سَأَلْت صَاحِب الْعَسْكَرِ ع لِم سُمِّيَت فَاطِمَةُ الزَّهْرَاءَ ع فَقَال كَان وَجْهُهَا يَزْهَرُ لِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِين ع مِن أَوَّل النَّهَارِ كَالشَّمْس الضَّاحِيَةِ وَ عِنْدَ الزَّوَال كَالْقَمَرِ الْمُنِيرِ وَ عِنْدَ غُرُوب الشَّمْس كَالْكَوْكَب الدُّرِّيِّ
« 2 »
ترجمه :
ابو هاشم عسكرى گويد :
از امام حسن عسكرى پرسيدم : چرا حضرت فاطمه را زهرا ناميدند ؟
فرمود : زيرا چهرهء او براى امير المؤمنين در اوّل روز مانند آفتاب روشن و به هنگام زوال مانند ماه درخشان و به هنگام غروب آفتاب مانند ستاره مىدرخشيد .
[ متن عربى ]
50 / . . . - الْحَسَن بْن يَزِيدَ « 3 » قَال قُلْت لِأَبِي عَبْدِ اللَّه ع لِم سُمِّيَت فَاطِمَةُ الزَّهْرَاءَ قَال لِأَن لَهَا فِي الْجَنَّةِ قُبَّةً مِن يَاقُوت حَمْرَاءَ ارْتِفَاعُهَا فِي الْهَوَاءِ مَسِيرَةُ سَنَةٍ مُعَلَّقَةً بِقُدْرَةِ الْجَبَّارِ لَا عِلَاقَةَ لَهَا مِن فَوْقِهَا فَتُمْسِكَهَا وَ لَا دِعَامَةَ لَهَا مِن تَحْتِهَا فَتَلْزَمَهَا لَهَا مِائَةُ أَلْف بَاب عَلَى كُل بَاب أَلْف مِن الْمَلَائِكَةِ يَرَاهَا أَهْل الْجَنَّةِ كَمَا يَرَى أَحَدُكُم الْكَوْكَب الدُّرِّيَّ الزَّاهِرَ فِي أُفُق السَّمَاءِ فَيَقُولُون هَذِه الزَّهْرَاءُ لَفَاطِمَةُ ع « 4 »
ترجمه :
حسن بن زيد گويد : به امام صادق عليه السّلام گفتم : چرا فاطمه ، زهرا ناميده شد ؟
فرمود : زيرا او قصرى از ياقوت سرخ در بهشت دارد كه ارتفاع آن به اندازهء يك سال راه است و آن به قدرت خدا در هوا معلّق مانده است ، و آن قصر داراى صد هزار در است و بر
هامش
( 1 ) مناقب آل ابى طالب ، ج 3 ص 378 .
( 2 ) مناقب آل ابى طالب ، ج 3 ص 378 .
( 3 ) حسن بن يزيد ناشناخته است و در بين اصحاب امام صادق عليه السّلام شخصى به اين نام ديده نشد .
( 4 ) مناقب آل ابى طالب ، ج 3 ص 378 .