فسدت و نبت فيها العشب . و الجسد بهذه المنزلة ، و بالتّدبير فى الأغذية و الأشربة يصلح و يصحّ ، و تزكو العافية فيه .
بدانكه بدن انسان ، همچون زمين پاك و حاصلخيزى است كه چون به عمران و آبادانىاش اقدام كنى و آن را آبيارى كنى بهگونهاى كه در آبيارى آن افراط نورزى تا غرق آب شود [ و به صورت باتلاق و لجنزارى درآيد ] و تفريط نكنى تا از كمآبى ، عطشناك بماند و خشك شود ، همواره سرسبز و شاداب خواهد ماند و محصولش فراوان و مطلوب خواهد بود [ و رويش آن مقرون به اعتدال و سرسبزى مىگردد ] و اگر از آن غفلتورزى رو به فساد و ويرانى خواهد رفت ، و جز علف هرز در آن روييده نخواهد شد [ و محصولى از آن بهدست نخواهد آمد ] . بدن نيز در اين مقام و با ساماندهى و تدبير در مواد غذايى و نوشيدنىها ، صحت و سلامت مىيابد و عافيت ، رو به رشد و بالندگى مىگذارد .
خصلتها و سرشت بدن آدمى
و انظر ما يوافقك و ما يوافق معدتك ، و يقوى عليه بدنك و يستمرئه من الطّعام و الشّراب ، فقدّره لنفسك ، و اجعله غذاءك .
و بنگر و برگزين آنچه را كه موافق و مناسب طبع تو ( از مزاج ، سن ، اقليم و فصل ) و هماهنگ با معدهء توست و بدنت ( با توجه به شغل و كارى كه انجام مىدهى ) از آن نيرو مىگيرد و خوراك و نوشيدنى كه آن را گوارا مىدارد و از آن بهره مىبرد ؛ پس آن را غذاى خودت قرار ده و بر آن مداومت كن . [ غذايى را برگزين كه بدنت از آن نيرو مىگيرد و به آن تمايل پيدا مىكند و براساس همين تشخيص به استفاده از مواد سودمند ادامه مىدهد و انرژى خود را از چنين تغذيهاى بهدست مىآورد . پس چنين برنامهاى براى خود تدبير كن و خوراك خود برگزين . ]
و اعلم أنّ كلّ واحدة من هذه الطّبائع تحبّ ما يشاكلها ، فاتّخذ ما يشاكل جسدك . و من أخذ الطّعام زيادة ( إلّا بان ) 16 لم يفده ، و من اخذ به قدر لا زيادة عليه و لا نقص ، غذّاه و نفعه . و كذلك ( الماء ، فسبيلك ) أن تأخذ من الطّعام من كلّ صنف منه في إبّانه ، 17 و ارفع يدك من الطّعام و بك إليه بعض القرم ، 18 فإنّه أصحّ لبدنك و أذكى لعقلك ، و أخفّ على نفسك إن شاء اللّه .