بخش اول : سابقهء تاريخى و روايى طب الرّضا عليه السّلام
و به نستعين
أخبرنا ابو محمّد هارون بن موسى التّلّعكبرىّ 1 رضى اللّه عنه ، قال حدّثنا محمّد بن همّام بن سهيل 2 رحمة اللّه عليه ، قال حدّثنا الحسن بن محمّد بن جمهور 3 ، قال حدّثني أبي ، 4 و كان عالما بأبى الحسن علىّ بن موسى الرّضا صلوات اللّه عليهما ، خاصّا به ، ملازما لخدمته ، و كان معه حين حمل من المدينة الى المأمون الى خراسان ، 5 و استشهد عليه السّلام بطوس 6 و هو ابن تسع و أربعين سنة .
ابو محمّد هارون بن موسى تلّعكبرى [ كه خدايش از او خشنود باد ] در گزارشى [ روايى ] مىگويد : محمد بن همّام بن سهيل [ رحمة اللّه عليه ] در حديثى كه نقل كرده مىگويد : حسن بن محمد بن جمهور براى ما نقل كرده كه وى مىگويد : پدرم از احوال [ امام ] ابو الحسن على بن موسى الرّضا [ صلوات و درود خدا بر او و پدرش باد ] باخبر بود و هنگامى كه از مدينه به سوى مأمون در خراسان عزيمت فرمود از نزديكان ويژه و از همراهان خدمت حضرتش بود ، تا وقتىكه امام در طوس در چهلونه سالگى به شهادت رسيد .
قال : كان المأمون بنيسابور ، 7 و فى مجلسه سيّدي أبو الحسن الرّضا عليه السّلام و جماعة من الفلاسفة ، و المتطبّبين ، مثل : يوحنّا بن ماسويه ، 8 و جبرائيل بن بختيشوع ، 9 و صالح بن بهلمة الهندىّ ، 10 و غيرهم من منتحلى العلوم ، و ذوى البحث و النّظر .