[ خطبه ]
هو بسم الله الرحمن الرحيم ترجمهء اسرار النقطه 1 سپاس مر پروردگارى را كه به آنچه خواست و براى هر كه خواست ، به مشيت « 1 » و خواست ازليش ظاهر و آشكار شد « 2 » ، و به پردههاى عزت و
هامش
( 1 ) . مشيت عبارت از همان تجلى اول و وجود منبسط و حقيقت محمدى است كه تمام ممكنات و مبدعات و مخترعات از آن پديد آمدهاند ، در كتاب كافى از حضرت صادق عليه السلام آمده كه : ان الله خلق الاشياء بالمشيئة و المشيئة بنفسها ، يعنى : پروردگار موجودات را به واسطهء مشيت آفريد و مشيت را به خودش ، پس هر كجا كه خواست آمده همان مشيت و سنّت تغيير ناپذير الهى است - نه ميل و خواهش - كه خداوند از آن مبرّا است ، چون آن صفت ممكن و مركب است نه بسيط الحقيقه ، مانند :يَهْدِي مَنْ يَشاءُويُضِلُّ مَنْ يَشاءُو غير اينها از آيات .
( 2 ) . يعنى تجلى فرمود ، و مراد از تجلى يعنى آنچه از انوار غيبى كه بر دلها و يا بر عالم وجود آشكار مىگردد ؛ شيخ عبد الرزاق كاشانى قدس سره در كتاب اصطلاحات الصوفيه [ پس از اين هر جا كه از اصطلاحات شيخ عبد الرزاق كاشانى آورده مىشود ، از كتاب اصطلاحات الصوفيه اوست كه توسط مترجم در سال 1372 ترجمه و به نام : فرهنگ اصطلاحات عرفان و تصوف ، توسط انتشارات « مولى » به چاپ رسيده است . ] گويد : تجلى اول عبارت است از تجلى ذاتى ، و آن فقط تجلى ذات است براى ذات خود ، و آن مقام احديت است كه نه در آن صفت است و نه اسم ، چون ذاتى كه همان وجود ناب حق تعالى است ، وحدتش عين خودش است ، زيرا هر چه كه غير وجود است - يعنى وجود از آن جهت كه وجود است - جز عدم مطلق -