سحرگاه واقعهاى عظيم ديده شد كه جمعى از مشايخ كبار به ديدن اين درويش آمدند ، يكى از آن جمله شيخ نجم الدين كبرى قدس سره بود ، در آن حالت از شيخ سئوال كردم كه از اذكار كدام فاضلتر است ؟
فرمود : آن عظمتى كه در خواندن اين تسبيح يافتم در هيچكدام نيافتم .
پس اين اوراد فتحيه از بركات يك هزار و چهار صد ولى است كه هر كس با حضور ملازمت اين ذكر نمايد ، از ولايت هزار و چهار صد ولى نصيب يابد .
[ معرفى حضرت مير از زبان ديگران ]
مرحوم اقبال لاهورى ( شاعر شهير پاكستان ) در جاويدان نامه معتقد است كه : به هدايت مولانا جلال الدين رومى به سير افلاك پرداخته ، و سپس در آن سوى افلاك به فردوس اعلى راه يافته و به زيارت امير سيد على همدانى فائض گرديده است ، لذا گويد :
از تب ياران تپيدم در بهشت * كهنه غمها را خريدم در بهشت
تا در آن گلشن صدائى دردمند * از كنار حوض كوثر شد بلند
نغمهاى مىخواند آن مست مدام * در حضور سيد و الا مقام
يعنى مولانا در حضور امير سيد على همدانى . و سپس گويد :
سيد السادات سالار عجم * دست او معمار تقدير امم
تا غزالى درس اللّه هو گرفت * ذكر و فكر از دودمان او گرفت
مرشد آن كشور مينو نظير * مير و درويش و سلاطين را مشير
خطّه « 1 » را آن شاه دريا آستين * داد علم و صنعت و تهذيب و دين
آفريد آن مرد ايران صغير * با هنرهاى غريب و دلپذير
هامش
( 1 ) . مراد خطّه كشمير است .