من راضى هستيد ؟ ! همه و همه ؛ يكدل و يكزبان گفتند : « بلى . يا على ! »
آنگاه اميرالمؤمنين ( ع ) عرضه داشت : خدايا تو خود بر اين پيمان گواه باش سپس دستهاى مسلمانان در دست على ( ع ) قرار گرفت ، و مراسم بيعت شروع گرديد « 1 » .
بلاذرى مىگويد : مسلمانان به طور دسته جمعى ، با سرعت و اشتياق كامل ، به سوى على ( ع ) مىشتافتند و چنين شعار مىدادند : على است امير مؤمنان ، ريال على است امير مؤمنان . و شعار گويان ، داخل خانهء على شدند ، و چنين گفتند : يا على ! تو خود بهتر مىدانى كه براى مسلمانان پيشوائى لازم است ، ما نيز تو را براى خود پيشوا و سرپرست انتخاب نمودهايم اينك آمدهايم با تو بيعت كنيم و امور و شئون خلافت اسلامى را به تو وابگذاريم .
على ( ع ) در جواب آنان فرمود : انتخاب خليفه و پيشوا ، تنها با اجتماع شما انجام پذير نيست ، بلكه بايد آنان كه در جنگ بدر شركت كرده ، و در اسلام سابقه و سهم بيشترى دارند ؛ در انتخاب خليفه شركت كنند ، و با رأى و نظر آنان براى مسلمانان خليفه تعيين گردد .
هنگامى كه گفتار على ( ع ) به گوش اصحاب بدر رسيد ، همهء آنان در نزد وى حاضر شدند و گفتند : يا على ! ما نيز تو را انتخاب ميكنيم ، آرى تو را ! زيرا با وجود تو ، كسى را نسزد كه به مسند خلافت تكيه زند ، و بر اين جايگاه كسى بهتر ، و برازندهتر از تو ، وجود ندارد .
على ( ع ) كه گفتار آنان را شنيد و رأى و نظر ايشان را به دست آورد ، در بالاى منبر قرار گرفت و خود را براى پذيرفتن بيعت مردم آماده ساخت ، دستهاى مسلمانان به سوى على بلند شد و مراسم بيعت شروع گرديد ، و طلحه نخستين كسى بود كه با على بيعت نمود .
اتفاقاً دست وى شل و معيوب بود ، گفتهاند كه على ( ع ) آن را به فال بد گرفت
هامش
( 1 ) طبرى 5 / 152 - 153 ، كنز العمال 3 / 161 حديث 2471 ترجم فتوح ابن اعثم 2 / 243 .