عايشه در سهم او قرار گيرد و او را به عنوان اسير و كنيز بخانهء خو ببرد ؟ !
وقتى كه سخن على ( ع ) به اينجا رسيد صداى مردم و افراد لشكر از هر سو بلند گرديد و مىگفتند كه يا على : هيچيك از ما به چنين عملى راضى نخواهيم بود و اساساً چنين جرئتى را نسبت به رسول خدا روا نخواهيم داشت كه همسر او را به كنيزى ببريم و اضافه نموديد : يا اميرالمؤمنين ! تو در عمل خود راه حق مىپوئى ، ما هستيم كه در اعتراض نسبت به تو خطاكار بوده و راه اشتباه مىپيموديم يا على ! عمل تو از راه علم و دانش بود و اعتراض ما از راه جهل و نادانى ، اينك ما از گناه خود توبه مىكنيم و از خوردهگيريهاى خويش نادم و پشيمانيم خداوند به وسيلهء تو ما را بخير و سعادت رهبرى كند .
عمار ياسر براى دومين بار برخاست و خطاب به لشكريان گفت : « مردم ! از على پيروى كنيد و فرمان او را مورد اجرا و عمل قرار دهيد به خدا سوگند او در تمام مراحل روش پيامبر را پيش مىگيرد و از روش و رفتار وى هرگز تخلف نمىكند ، على همان راهى را مىرود كه رسول خدا رفته است رسول خدا تمام امور مسلمانان را بر وى محول نموده است و قضاوت در ميان مردم را بر او تفويض كرده است و او را همانند هارون پسر عمران كه مقام جانشينى موسى پيامبر را به عهده داشت معرفى نمود آنجا كه فرمود على ! تو نسبت به من مانند هارون هستى نسبت به موسى با اين تفاوت كه پس از من پيامبرى مبعوث نخواهد گرديد ، مردم ! اين فضيلت بزرگى است كه تنها به على اختصاص دارد » .
گفتار عمار در اينجا پايان يافت ، على ( ع ) بار دوم سخن آغاز نمود و خطاب به مردم گفتكآنچه به شما مىگويم اطاعت كنيد و دستور مرا به مورد اجرا بگذاريد زيرا اگر از گفتهء من پيروى كنيد به خواست خدا شما را به راه مستقيم و به سعادت ابدى و بهشت جاودانى رهبرى خواهم نمود گرچه طى اين راه مواجه با شدائد و سختيها است و در پيمودن اين مسير تلخيها و ناكاميها است .
و اما عايشه افكار و عقدههاى درونى كه نسبت به من داشت او را به جوشش
أحاديث أم المؤمنين عائشة ( نقش عايشه در تاريخ و احاديث اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 218
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص٢١٨