مرا قبل از خلقتم تقدير كرد ، قضاء و قدر او دربارهء من ممضا و امر او نسبت به من نافذ گرديد .
بعد از آن مرا از خوردن ( محصول ) شجره نهى كرد و من معصيت ( يعنى ترك اولى ) خدا را كرده از آن شجره خوردم و خداى رؤف از لغزش من در گذشت و جرم مرا بخشيد ، خدا را به جهت جميع نعمتهايش حمد ميكنم يك نوع حمدى كه از من رضايت كاملى داشته باشد .
سپس ملك الموت عليه السّلام روح مقدّس آن حضرت را قبض كرد و بعد از آن حضرت شهادت گفتن در موقع موت در بين فرزندان آدم عليه السّلام سنّت شد .
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 21
مساهمون: المسعودي
ص٢١