رُسُلَنا يَكْتُبُونَ ما تَمْكُرُونَ
: يونس / 21 .
وَ هُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ
: اعراف / 57 .
وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً طَهُوراً
: فرقان / 48 .
وَ نَزَّلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً مُبارَكاً
: ق / 9 .
( 539 ) . احمد بن ابى طاهر
احمد بن ابى طاهر طيفور مروزى ، مكنّى به ابو الفضل ، مؤرّخ ، اديب ، شاعر و اصلا از مردم مرو است . وى در سال 204 ق در شهر بغداد تولّد يافت و در همانجا در سال 278 ق درگذشت . وى نزديك به پنجاه اثر از خود به جاى گذاشته است . از آثارش مىتوان : تاريخ بغداد و ألقاب الشعراء را نام برد .
الأعلام ، ج 1 ، ص 138 ؛ ريحانة الأدب ، ج 5 ، ص 7 .
( 540 ) . أتى هذا النثار بل النظام . . . .
ديوان : با اختلاف « أرض » به « أرضى » .
اللطائف : با اختلاف « بل النظام » به « على نظام » .
ديوان ، ص 110 ؛ اللطائف ، ص 179 .
( 541 ) . هو الغيث إلّا أنّه باتّصاله . . . .
اين دو بيت در ديوان شاعر نيامده است . بلكه در اللطائف به چشم مىخورد .
اللطائف ، ص 179 .
( 542 ) . ابو على بصير
فضل بن جعفر بن فضل ملقّب به بصير . وى كه شاعر مخضرم ، مترسّل ، بليغ و نابينا بود به علّت ذكاوت بيش از حد ، لقب بصير يافت . خانوادهء او از شهر انبار به كوفه انتقال يافت . وى با ابو العيناء مكاتبات و مهاجات داشت .
طبقات الشعراء ، ص 398 ؛ معجم الشعراء ، ص 185 .
( 543 ) . من تكن هذه السماء عليه . . . .
در ديگر آثار ثعالبى به نام ابو على البصير آمده است .
اللطائف ، يواقيت و لباب الآداب : « فقرا + لى » .
اللطائف ، ص 179 ؛ يواقيت ،
B
82 ؛ لباب الآداب ، ج 2 ، ص 91 .