نيكوروى خوشبوى ، دوست و اليف مى . عمر او بيست روز است ، پس بگذرد به سلامت .
و ثعالبى گويد : إذا ورد الورد ، صدر البرد : چون بيايد گل بازگردد سرما .
ذمّ گل
ابن الرّومى ذمّ گل كردى از بهر آنكه بوى او زكام مىآورد و اين شعر او است در ذمّ گل :
شعر
و قائل لم هجرت « 1 » الورد مقتبلا * فقلت : من سخفه عندى « 2 » و من سقطه
كأنّه سرم بغل حين أخرجه « 3 » * [ عند ] « 4 » الخراة ، و باقى الرّوث فى وسطه 527
بسا گوينده مرا گفت : چرا از گل بريدهاى و او روى فراكننده است ؟ من گفتم : از حقارت و دونى او ، گويى كه او اندرون فقحهء استر است ، آنگه كه بيرون آورده باشد آن را به وقت سرگين انداختن و باقى سرگين در ميان فقحهء او باشد .
و خلف بن احمد نيكو شمردى قول ابو الفتح بستى 528 را :
لا يغرّنّك أنّنى ليّن اللّم * س « 5 » فغربى إذا انتضيت حسام
أنا كالورد فيه راحة قوم * ثمّ فيه للآخرين زكام 529
تو را نفريباناد آنكه پسودن من نرم است كه شمشير من چون بركشم ، برّان است ، و من چون گلم كه در آن راحتى است قومى را و ديگران را زكام است .
هامش
( 1 ) . ع : هجوت .
( 2 ) . ع : - عندى .
( 3 ) . ع : سكرجه .
( 4 ) . با توجّه به وزن شعر از نسخهء عربى افزوده شد .
( 5 ) . س : المسّ ، با توجّه به ديوان شاعر و نسخهء عربى تصحيح شد .