مح مدح شراب
كسرى گفت : النّبيذ صابون الهمّ /
a
58 / 469 .
و ارسطاطاليس گفت : الرّاح كيمياء الفرح 470 .
و جالينوس گفت : الرّاح صديق الرّوح 471 .
و ديگرى گفت : الرّاح ترياق سمّ الهمّ 472 .
و ثعالبى گويد : لكلّ شىء سرّ و سرّ النّبيذ السّرور 473 .
و گويد : الدّنيا معشوقة ريقها الرّاح .
و جاحظ گفت : إذا تمشّى النّبيذ فى عظامك و دبّ فى أجزائك منحك صدق الحسّ و فراغ النّفس و جعلك رخىّ البال ، خلىّ الذّرع ، قرير العين ، منشرح الصّدر ، حسن الظّنّ ، و سدّ عليك باب الغمّ ، و حسم عنك خاطر الهمّ ، و هو الّذى يردّ الشّيخ إلى طبائع الصّبيان ؛ جاحظ مىگويد :
چون شراب در استخوانهاى تو آهستهآهسته برود ، راستى حسّ و فراغت نفس به تو دهد و تو را آسودهدل و روشنچشم و گشادهدل و نيكوظن گرداند و در غم بر تو ببندد و خاطر غم از تو قطع كند و شراب ، پير را با طبع كودكان آورد .
و از ابن عبّاس - رضى اللّه عنه - روايت كنند كه او گفت : « 1 » حرام نكند نبيذ را الّا
هامش
( 1 ) . در حاشيه آمده است : « همانا در اين روايت طعن باشد » .