مب مدح فرزند
در خبر است : ريح الولد من ريح الجنّة 420 .
و روزى پيغامبر - عليه السّلام - ، حسن و حسين را - رضى اللّه عنهما - گفت : إنّكما من ريحان اللّه 421 .
و گفتهاند : الولد قرّة العين و ريحانة الأنف و ثمرة القلب 422 .
و بعضى از سلف گفتهاند : أولادنا أكبادنا 423 .
اعرابيّهاى گويد :
يا حبّذا ريح الولد * ريح الخزامى فى البلد
أهكذا كلّ ولد * أم لم يلد قبلى أحد ؟ 424
و قال بعض السّلف : من أراد أن يرى كبده على الأرض فلير ولده 425 .
ذمّ فرزند
حكيم عرب گويد : من سرّه بنوه ، ساءته نفسه 426 : هركه را پسران شاد كنند ، نفس او ، او را غمگين كند ؛ يعنى : از بسيارى فرزندان به نهايت رسيدن عمر باشد و مفضى به مرگ باشد .