ليستكدّ العقول بمستفعل و فعول من غير فائدة و لا محصول . 128
گفتند : حساب ؟ گفت : مستعجم عسير إلادراك ، منعقد شديد الاشتباك . 129
گفتند : تعبير ؟ گفت : ظنّ و حسبان ، لا يثبت به دليل ، و لا يقوم عليه برهان ، علم مضعوف و بضاعة مكفوف . 130
گفتند : خط ؟ گفت : قليل الودّ « 1 » يسير الرّفد ؛ صناعة محرّر « 2 » و بضاعة « 3 » مزوّق . تمّ كلامه 131 .
و لأبى البغل 132 :
شعر
الصّعو يرتع فى الرّياض و إنّ * ما حبس الهزار لأنّه يترنّم
لو كنت أجهل ما علمت لسرّنى * جهلى كما قد سائنى ما أعلم 133
صعو - و آن مرغى است - مىچرد در مرغزارها و هزاردستان را از بهر /
b
17 / آن باز داشتهاند كه مىسرايد ؛ وگر من آنچه مىدانم ، ندانستمى ، شاد كردى مرا نادانستن آن ، چنان كه اندوهگن كرده آنچه مىدانم ؛ و لقائله :
الزم الجهل فإنّ ال * جهل عند القوم رتبة
و دع العلم فإنّ ال * علم فى ذا الدّهر سبّة
ملازم جهل باش كه جهل نزديك اين قوم مرتبت است و بگذار علم را كه علم در اين روزگار عيب است .
هامش
( 1 ) . ع : الرّد .
( 2 ) . ع : محروف .
( 3 ) . ع : واداة .