خودت برو و مرا وانه گفتم : سبحان الله مگر نفرمود با يارت برگرد بازگفت خودت برو به خدا پا پيش شدم تا او را بردم و به آن حضرت وارد شديم در اتاقى كه فرشش ريگ بود و خودش آمد با پيراهنى درشت و ژوليده بود و بما رو كرد و فرمود : ديروز نزد من آمديد در آن اتاق كه ديديد و آن از آن خانم بود و از من نبود و ديروز حق او بود و من برايش آرايش كردم و بر من لازم بود برايش آرايش كنم چنانى كه او آرايش كرده برايم و اينست اتاق خودم پس آشوب نشود دلت اى برادر بصرى گفت قربانت آشوب شده بود ولى اكنون خدا برطرفش كرد .
و از كتاب محاسن كه اسماعيل بن يوشع گفت : به امام رضا گفتم : دخترى دارم كه عادتش رفته فرمود : سرش را با حنا خضاب كن كه حيض او برگردد و چنين كردم و برگشت .
از امام كاظم ( ع ) كه خضاب را سه اثر باشد هيبت است در نبرد ، و دوستى است با زنان و قوت جماع است .
از حسن بن جهم كه به امام رضا ( ع ) گفتم خضاب بستى ؟ فرمود : آرى با حنا و كتم نميدانى كه ثواب دارد ، او هم دوست دارد در تو بيند آنچه دوست دارى در او بينى زن در آمادگى . و زنانى از عفت بدر شدند و هرزه شدند براى آنكه شوهرهاشان كم آماده ميشدند از على بن موسى بروايتى از پدرانش كه زنان بنى اسرائيل بىعفت شدند براى اينكه شوهرهاشان كم آماده ميشدند و زنها دوست دارند از تو مانند آنچه تو از آنها دوست دارى امام ششم ( ع ) فرمود : خضاب سر و ريش از سنت است .
محمد بن مسلم از يكى از دو امام ( ع ) كه فرمود نشايد زن را كه كفش بىخضاب باشد و گرچه اندكى حنا بدان مالد و گرچه سالخورده باشد از امام صادق ( ع ) كه رسول خدا ( ص ) فرمود : زن ميتواند سرش را خضاب سياه بندد و رسول خدا زنان را فرمان داد كه خضاب كنند شوهردار باشند يا نباشند ، شوهردار براى او آرايش كند و بىشوهر دستش مانند مردها نباشد ، از امام ششم ( ع ) كه زن زائو خضاب بندد .
و از امام ششم ( ع ) فرمود : كه على ( ع ) نهى كرد از گرد كردن مو و بريدن آن در جلو سر و از نگار با خضاب .
10 - مكارم الاخلاق ، از حنان بن سدير از قول پدرش كه من و پدرم و جدم و عمم رفتيم بحمام مدينه و در رختكن مردى بود و گفت از كجايند اين مردم ؟ گفتيم از مردم عراق ، گفت : از كجاى عراق گفتيم از كوفه فرمود : مرحبا و اهلا بشما اى اهل كوفه كه باعث افتخاريد ، و آنگاه فرمود : چرا لنگ نداريد كه رسول خدا ( ص ) فرموده عورت مسلمان بر مسلمان حرام است گويم عمويم فرستاد يك طاقه كرباس آوردند و آن را چهار پاره كرد و هر
بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 67
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٦٧