از گرمخانه بدر آئى آن را باز گو ، و مبادا آب سرد بنوشى يا نوشابه بنوشى در گرمابه كه معده را تباه كند و آب سرد بر خود مريز كه تن را ناتوان كند و آب سرد بپاها بريز چون در آمدى كه درد را از تنت بركشد و چون جامه خود را پوشيدى بگو : خدايا به من جامه تقوى پوشان و از هلاكم برهان ، و چون چنين كنى از هر دردى در امانى .
4 - قرب الاسناد : تا سعدان بن مسلم كه من در خانه ميانى گرمابه بودم و امام كاظم كه نوره بر خود داشت وارد آن شد و گفت :
السلام عليكم
و من جواب دادم و پس رفتم و آن حضرت بحوضخانه رفت و من غسل كردم و بيرون شدم .
5 - علل الشرائع تا ابن ابى يعفور كه زراره بن اعين با من در باره كندن موى زير بغل يا تراشيدنش درافتاد من گفتم كندنش بهتر است از تراشيدنش و نوره كشيدنش از هر دو بهتر است و آمديم در خانه امام ششم و اجازه ورود خواستيم گفتند : در گرمابه است رفتيم به گرمابه و آن حضرت نزد ما آمد و نوره ماليده بود به زير بغلش به زراره گفتم : تو را بس است گفت : نه شايد براى علتى چنين كرده آن حضرت فرمود : براى چه آمديد ؟ گفتم : زراره بن اعين در باره كندن موى زير بغل يا تراشيدنش با من درافتاد ، من گفتم : كندن بهتر است از تراشيدن و نوره كشيدن از هر دو بهتر است فرمود : همانا تو سنت را درست فهميدى و زراره خطا رفته آگاه كه كندنش به از تراشيدنست و نوره كشيدن از هر دو بهتر است ، سپس بما فرمود نوره كشيد ، گفتيم : سه روز است كه اين كار كرديم : باز بكنيد كه آن پاكيزگى است و انجام داديم .
به من فرمود : اى پسر يعفور ياد بگير گفتم : قربانت به من بياموز فرمود بپرهيز از خوابيدن در حمام كه پيه قلوهها را آب مىكند و بپرهيز از به پشت خوابيدن در آن كه زخم معده يا زخم اثنى عشر پديد آورد ، و بپرهيز از شانه زدن در حمام كه ريزش مو آورد و بپرهيز از مسواك در گرمابه كه دندانها را بريزد و بپرهيز از اينكه سرت را با گل سرشور بشوئى كه چهره را زشت كند ، و بپرهيز از اينكه سر و رويت را با لنگ چرك كنى كه خرمى را ببرد ، و بپرهيز از ماليدن سنگ به كف پا كه برص آورد ، و بپرهيز از شستشو با آب ريز گرمابه كه آبريز يهود و ترسا و گبر و دشمن ما خانواده در آن گرد آيند و آنها بدتر همه باشند و خدا تبارك و تعالى نيافريده نجستر از سگ و دشمن ما خانواده از آن هم نجستر است ، صدوق ره گفته : در روايت ديگر مقصود از اين گل همان گل سرشور مصر است و آن سنگ پا همان سنگ پاى شام .
6 - معانى الاخبار : تا اينكه امام ششم ( ع ) به مردى نگاه كرد كه از گرمابه بدر آمده بود و دستهايش خضاب داشت به او فرمود : شاد بودى كه خدا عز و جل دو دستت را چنين آفريده
بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 48
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٨