تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 83

مساهمون:

ص٨٣
گفتم : سبحان اللَّه چه روشن است آن براى هر كه فهمد و چه كوردلند اين خلق وارونه از شناختش . فرمود : اى ابراهيم كيست كه خدا فرمايد ( 44 - الفرقان ) نيستند آنان جز چون چهار پايان بلكه گمراه‌تر در راه ، خدا نپسنديد آنان را بمانند خر و گاو و سگان و دواب سازد پس گفت گمراهترند از آنها . اى ابراهيم ، خدا عز و جل ذكره در باره دشمنان ناصبى ما فرموده ( 21 - الفرقان ) و پيش داريم هر كارى كردند و آن را گردى پاشيده سازيم كه نابود شود ، و فرموده ( 105 - الكهف ) پندارند خوب كارى ميكنند ، و فرموده ( 18 - المجادله ) و پندارند چيزى دارند هلاكه آنان هم آن دروغگويانند ، و فرموده ( 40 - النور ) و آنان كه كافرند كارهاشان مانند سرابست در دشت پهناور كه تشنه آبش پندارد و چونش آيد چيزى نيابدش . و بدنبالش نمونه ديگر آورد : يا چون تاريكها در درياى ژرف موج روى موج و فرازش ابر تيره تاريكيها روى هم كه چون دست خود فرا بر آرد بسا كه آن را نبيند و هر كه را خدا نورى نداده نورى ندارد . وانگه فرمود : اى ابراهيم در اين معنا از قرآن بيشترت گويم ؟ آرى اى زاده رسول فرمود : خدا فرمود ( 71 - الفرقان ) بدل كند خدا گناهانشان را به حسنات و خدا پر آمرزنده و مهربانست ، خدا گناهان شيعه ما را بدل به حسنات كند و حسنات دشمنان ما را بدل به سيئات كند ، كند خدا هر چه خواهد و حكم كند بدان چه شايد ، حكمش پىگير ندارد و فرمانش ردكننده ندارد ، پرسش نشود از آنچه كند و آنانند كه پرسش شوند . اى ابراهيم اين از درون دانش پوشيده خداست و از گنجينه سرش ، آيا از اين راز درونى بيشترت بگويم براى دلهاى آماده ؟ گفتم : چرا اى زاده رسول خدا فرمود : ( 12 - العنكبوت ) و گفتند آنان كه كافرند براى مؤمنان از راه ما پيروى كنيد و گناهان شما به گردن ماها و آنها هيچ آنان را به گردن نگيرند راستش كه از دروغگويانند